JAN HOET IN DEN BAK !

Het stopt bijna niet meer. Hoe langer ik hier ben, hoe meer  ik
allerlei vragen krijg. Je kunt het je niet voorstellen. Heel recent
kwam er een jonge gast naar me toe, met de vraag om Jan Hoet
te spelen.  Niet dat ik er op lijk, of enige professionele kennis van
wijlen Jan Hoet heb. Neen, dat durf ik me niet aanmeten. Maar
dat ik van alles iets af weet, is hier al langer bekend.

 

Maar kunst recescent , neen, dat is teveel gevraagd. En ondanks
kwam toch de vraag. Betrokkene verblijft in Gent, en is, wat men
in de States zo mooi een Afro-Amerikaan noemt. Hij is de man
van Dilila, die dan ook dikwijls zijn muze is. Hoe ik het verdien om
de eer te krijgen deze taak op te nemen, is me nog niet zo duide-
lijk, maar het was me een eer.

 

Betrokkene heeft een vlotte pen, ofte potlood, prozaïsch met
lijnen, kleuren, vormen. Alvast heel wat beter dan ik het doe, met
woorden. Maar natuurlijk bekijk ik dit van uit mijn oogpunt, die al
helemaal niet kan schetsen. Hij schetst vooral figuren, enerzijds
uit zijn verbeelding, anderzijds ook echte personen.
Bij de imaginaire beelden vertrekt hij nogal uit een Michelangelo-
stijl, vlezig, voluptueus, maar dan niet de liefelijke, romantische
kant, maar eerder het robuuste, dat voorbeeld staat voor ‘ the dark
side of life”, de onderwereld. Dark Prince, of dito namen zouden
wel passen bij zijn stijl. Vrouwen worden bijvoorbeeld afgebeeld
met strakke, mooie, normale vormen van borsten, maar daartegen-
over wel met grote dijen, en billen. Ik noem het de ” Tom Boonen
billen”. De reuze volumes zo typisch voor een top-renner.

 

Er zit ook veel hoekigheid in de afbeeldingen. En heel typerend
voor bijna alle figuren is : ze hebben een gezicht, de omvang er-
van, maar geen invulling. Het is als het ware dat de tekenaar geen
karakter wil uitdrukken.. een vaagheid, een stukje mysterie schep-
pen, door de toeschouwer zelf in te vullen.
Sporadisch heeft een tekening dan wel een vol gezicht, met neus,
ogen en oren, echte expressie, maar dan straalt het aangezicht
meestal een soort woede uit. Dit is dan door de ogen bv. een rode
kleur te geven, of alleen een hoekige diep ingeplante holte. Kort-
weg, zeer mysterieus. Vele figuren worden als het ware, verheven
tot een soort kelderstatus, die echt wel als imposant, licht dreigend
overkomt.

 

Ik weet dat de ontwerper van deze tekeningen, een beginner is,
en zeker nog in volle evolutie, zelfs veel technieken nog moet ver-
fijnen. Maar het heeft wel iets. En mits voldoende oefeningen zit
hier best wel wat talent verscholen. Het is apart, en waar het mo-
gelijks nu kan beschouwd worden als een soort therapeutische
expressie, zit er zeker een kunstzinnig element in.
Zoals bij alle top-talenten zou ik zeggen : oefenen en blijven oefe-
nen. Let wel op, en dit doet dan niets af van het eventuele talent,
wie ben ik als kunstcriticus ? Wat mij het meest nog aan interesse
opwekt, is de boodschap die de mens wil brengen, en eerlijk,
daarvoor heb ik te weinig met de man gewandeld. Hij is trouwens
bijna altijd aan het schetsen.
Advertisements

MIJN GOEIE VRIEND LEO IS PSYCHISCH ZIEK !

Ik kom op de wandeling aan… en van ver roep ik hem toe … Léo..
‘Ah, de Gaston’ is zijn echo. Hij staat altijd in hetzelfde hoekje,
waar in de winter de zon het eerst komt, en waar ook het plekje is
waar je de wiet het meeste ruikt. Hij geniet telkens van beide.

 

Leo, zo noem ik hem, is ziek verklaard. Een psychose, een neuro-
se, ik weet niet wat, maar in ieder geval is het iets met .. ose. En
het heeft veel zorg nodig. Leo is niet zijn echte naam, maar als ik
hem zie, doet hij me altijd aan Urbanus denken. Hij doet me
lachen. Maar Urbanus speelt altijd alleen, en wij zijn met z’n twee.

 

De Leo en de Gaston, zo voelen we ons samen. We wandelen
regelmatig samen, en ik leer hem ook schaken. Gewoon, omdat
zijn, me zo gelukkig maakt. Het loopt hier vol van de macho’s, die
denken God te zijn, of zelfs meer. Maar de Leo is de eenvoud
zelve. En het is niet omdat hij zo simpel is dat ik er me goed bij
voel, neen, hij is het zonnetje in een duister bestaan, altijd opgewekt.

 

Ja, ik hoor het u al denken, dat zijn de pillen, en meer van dat.. .
neen, dat is het karakter. Gewoon lachen is hier zeer duur, maar bij
de Leo, krijg je het gratis. Van de meeste zieken die hier rondlopen
zeg ik, dat ze niet op hun plaats zitten. Maar de Leo mag hier ge-
rust wel blijven, al is het om ons te plezieren.

 

Hij volgt, samen met mij, ook Spaanse les, en daar blijkt hij bij de
knapste leerlingen te horen. Als zijn druk van ADHD, zoals de
mensen dat zo mooi noemen, te hoog wordt, eet hij even een
verse roos op, hier te plukken in de tuin. Als u begrijpt wat ik wil
zeggen.

DROMEN…. EEN NOODKREET VAN GLENN…

Ik droom alle dagen, en ik denk alle dagen aan jullie : Jolien, Tom,
Robrecht, en Nikolas, en Thomas.

 

In mijn dromen roep ik steeds jullie namen, waar zijn jullie ? Hoe
gaat het met jullie ? Waarom hoor ik niets van jullie ? Huilend
word ik wakker, huilend omdat ik niet weet hoe het met jullie gaat.

 

Al 6 jaar en 5 maanden zit ik hier, ik besef dat we alle twee een
fout hebben gemaakt, en ik ben zeker niet boos, maar waarom
hoor ik dan niets meer van jullie ?

 

Waarom schrijven jullie niet ? Ik zou zo graag weten of alles goed
gaat.  Jullie zijn het enige dat ik heb. Had ik zelf maar een adres,
dan zou ik zelf schrijven, want ik wil zo graag weten hoe het
gaat. Kan iemand mij het adres van mijn vrouw en kinderen geven,
want ik ben zo bang dat het niet goed gaat met hun.

 

Ik zou willen opbellen, maar ik heb geen telefoonnummer.
Alsjeblieft, geef mij een telefoonnummer… ik kan niet meer, ik hou
het bijna niet meer vol, want ik mis jullie zo erg, en ik hou van jullie
ook zoveel..

 

Ik wil hier weg, ik wil hier buiten, maar niemand weet wanneer.
Niemand zegt me iets. Liefste schat en kinderen, wanneer zie ik
jullie eens, wanneer hoor ik iets van jullie.

 

Kom alsjeblieft eens op bezoek….en breng alsjeblieft de kleine
mee…

 

Ter info : Glenn is een geïnterneerde in de gevangenis van Gent.

IEDER SLACHTOFFER IS ER EEN TEVEEL !

WIE  WIL  ER  NOG  OPKOMEN  VOOR  DE  DADERS  !

 

Roger Van Gheluwe  –  Chris Dusauchoit  –  Valerie Van Peel

 

We leven in een ‘basic/buikgevoel’ maatschappij !!

 

Ik ga er geen sympathie mee verdienen, eerder verkettering, maar
ik moet het brengen. Mensen, we zijn opnieuw meestal verkeerd
bezig. Mijn vader had kanker, de wetenschap en de geneeskunde
hebben er alles aan gedaan om hem te genezen.
Mijn broer was een pedofiel en hij werd voor altijd in de vergeet-
put gestoken, was hij dan niet ziek, maar tevens ook een mens.

 

Wel, lieve lezer, stop nu vooral niet met lezen ! Vloek eens goed..
maar ga door.

 

Al deze heibel van deze week is opnieuw een bewijs dat onze
rechtspraak niet goed bezig is. We moeten stoppen met mensen
uit te sluiten. We moeten stoppen met vergelden van onze woede.
We moeten ons recht verwelfariseren. We moeten echt gaan
voor een totale warme maatschappij.

 

Geef ik hiermee toestemming aan alle daders om maar te doen waar
ze zin in hebben ? Helemaal niet. Maar laat ons stoppen met denken
dat misdaad geen afwijking is.
Zolang er niet anders gestraft wordt, zullen er slachtoffers bijkomen,
en ieder slachtoffer die er bij komt, is er één teveel. Daar moeten we
aan sleutelen.

 

Ik begrijp de woede die nog steeds heerst bij Chr. Dusauchoit, dat
zijn wonde nog steeds niet hersteld is, maar wat zal hij gebaat zijn
met zijn dader in een kerker te stoppen. We moeten als maatschappij
anders omgaan met slachtoffer en dader. Beiden moeten maximaal
geholpen worden. Het slachtoffer in zijn herstel, en in zijn toekomst,
want er is inderdaad nog toekomst, mits de juiste ingesteldheid en
hulp, bewijze hiervoor is Valerie Van Peel.
De dader moet verplicht geholpen worden in zijn genezingsproces,
en daar horen ook de loutering, en het respecteren van het slacht-
offer bij.

 

Alleen als we de daders van delicten, alle slag, helpen ( genezen,
heropvoeden, bijstaan, opvolgen ) kunnen we voorkomen dat er min-
der herval, dus minder toekomstige slachtoffers zullen zijn, en voldoen
aan onze eigen humane/christelijke normen.

 

Slachtoffers proberen naar buiten te komen, om je eigen hulp te hel-
pen organiseren, maar hierdoor ook een kans te geven tot herstel
van uw dader en de toekomst van anderen. Ieder nieuw slachtoffer
is er één teveel . En wraakgevoelens zijn geen oplossing.

 

Lees aub. onze ganse reeks ‘ over pedofielen en verkrachters ‘, over
“waarom’ en  uiteindelijk onze derde weg, de welfaristische visie :
‘Feniks/ Recuperandos project’.

 

Beste heer Dusauchoit, ik verontschuldig me bij u, ik heb niet meege-
maakt wat jou overkwam, ik probeer je te begrijpen, maar vraag ook
aan u met een open vizier de toekomst anders te bekijken. U treft
over het gebeurde geen enkele schuld, maar u kan wel helpen de
toekomst beter te maken van anderen, wat uzelf ook zal lonen.

 

Beste mvr. Van Peel, ook u bieden wij verontschuldigingen aan, en
ook bedanking om  zo mooi te getuigen, en vooral die moed opge-
bracht te hebben, dat er nog een toekomst was, ondanks ! U was een
steun voor alle slachtoffers, maar als politica kan u ook een steun zijn
voor toekomstige slachtoffers, door voor een ander beleid, dat niet
vergeldingsgericht is, te gaan.

 

Mr. Van Gheluwe, we kunnen u niet doorgronden, maar verjaard of
niet, ethische houdingen, daar staat geen vervaldatum op, dat zou
u zeker dienen te weten. Laat u aub. helpen, genezen, beken uw
zwaktes openbaar, u zal uzelf en vele anderen helpen, wees een
man !  een christen man !!

 

Lieve lezer, maak aub. deze tekst VIRAAL, DIT  IS  UITERST  BE-
LANGRIJK.

TRUMP MANIA II.

FAMILIE  EN  THUIS  VOORBIJ  !

 

Heb jij er ook zo stilaan genoeg van, de buik van vol ? We hebben
de laatste maanden, jaar , in onze eigenste media niets anders
gezien dan publiciteit voor een ‘machtig man’ !

 

Ik heb er genoeg van, ik weet meer over Trump dan over onze ei-
genste eerste minister Charles Michel, of Trusk, de Poolse presi-
dent van Europa. Ik ben er zeker van dat velen in België, niet
weten wie of waar Trusk voor staat. Maar de Amerikaanse clown
en zijn aanhang ( ja, vrouw en kinderen ) vormen de zoveelste
soap die binnenkort Familie of Thuis zal verdringen.

 

Waar zit onze eigenwaarde, als Belg, als Europeaan !
Europa heeft 450 miljoen inwoners, zonder de Russen en andere
Oost-Europese landen. Amerika amper 350 miljoen.
Waarom hebben we schrik ?

 

Staatssecretaris De Crem, die we jaren niet meer gezien hadden,
komt plots ten tonele een theatermonoloog afsteken over het be-
lang van Amerika en Trump.
Zouden wij, in Europa, geen beter figuur slaan met de Russen, waar
komt ons gas vandaan ? Waar gingen onze peren naar toe, en zo-
veel meer…  En zou een super vrede met de Russen os niet veel
beter uitkomen.

 

Wie vreest er nu voor zijn veiligheid, ja de Baltische Staten,  en
Oekraïne… maar kunnen we dat niet beter keren met een goed han-
dels- en vredesakkoord. Wie zou daar mee gediend zijn. Ja, wij,
Europeanen, maar ook de Russen zelf.

 

Stop dat spierballengerol van die legergeneraals. Los samen de ar-
moede op, ten bate van een gezond Europa !
Trump wil geen handelsakkoorden, ok., we zullen ze maken voor
ALLE Europeanen, inclusief de Oost-Europeanen.

STRAFFER DAN STRAF .

Deel 1

 

Is het basisprincipe van straffen niet, dat dit een positief resultaat
heeft, met name dat hierdoor de gestrafte zijn lesje geleerd heeft ?
Maar is alles dan niet afhankelijk van wat de straf was, wat de
duiding er rond was, de hulp, de opvolging.. kortom ‘ een lesje le-
ren’, iets bijbrengen, de foute dingen corrigeren !

 

Ik schat hem vijfentwintig, jeugdig nog vol onschuld. Heel sportief,
was het een Vlaming, ik noemde hem Marc of Luc, maar het is een
Mohammed. Zoals hem, lopen ze hier met bosjes. Bovendien is
hij alleen, geen familie, geen ‘echte’ vrienden.
Heel binnenkort wordt hij, na meerdere jaren, op straat gesmeten,
zijn termijn zit erop. Een dak, werk, enz.. heeft hij niet. Wel een
broos hart, een fragiele ziel, en vol van energie. Net als met vele
anderen, deed ik ettelijke toertjes op de wandeling samen.  Hij
vroeg me om steun, hulp, neen geen centen… morele steun… om-
dat hij angstig is.

 

Ok, morgen is hij vrij.. eigenlijk niets.. hoe kom je dan je tijd en le-
ven door.. de schrik om te hervallen in oude kwalen van ” goed “
bedoelende vrienden. In ieder geval is hij bang om terug te val-
len in het kwade, iets wat hem noodgedwongen zal opzuigen.

 

Maar er is geen, of weinig uitweg ! Neen, wettelijk is alles in orde,
ik verwijt niemand iets, maar ik stel, samen met u vast ! Kan dit
zo verder ? En wat met de toekomstige slachtoffers ?

TRUMP MANIA I. WANNEER STOPT HET ?

Heb jij het ook zo wat gezien met al dat nieuws over D.Trump ?
Dominant, determinant, donateur, te veel, te erg. Of hoe je het ook
wilt benoemen. Ik heb het gezien. Toen Trump zich kandidaat stel-
de voor de kiescampagne, trok iedereen zijn wenkbrauwen op, kan
dat nu ? Een narcist, een….
Toen Trump verkozen werd, stond de helft van de wereld stil, kan
dit wel,… iemand met zo een onstabiele reacties, mag die de knop-
pen dan de wereld bespelen..

 

But you ain’t seen nothing.
Eén week na zijn aanstelling, draaide hij al de helft van Amerika om.
De muren komen er, de handelsverdragen gaan de prullenmand in,
en erg, heel erg, gedaan met Obama Care. Weg de verplichte ziek-
teverzekering. Terug naar vooroorlogse toestanden, waar de armen
crepeerden in de straten, ipv. verzorging in het ziekenhuis.

 

Beseffen de Amerikanen wel wat ze gedaan hebben ? En wij, Euro-
peanen lopen dat na, steeds meer mensen van ons zien hun heil in
een machtsgeile narcist, omdat hij het durft zeggen.
Maar wat durft hij zeggen ? Dat het anders moet.. en wat wil dit zeg-
gen, ANDERS.  Natuurlijk zal er een tijdelijk succes zijn, en het volk
met zijn brood en spelen, zal juichen, lachen… maar over 5 / 10
jaar, zal het lachen vergroenen. Wat als het kind zijn goesting niet
krijgt, wie zal hem intomen !! Wie zal de fatale druk op de knop ver-
hinderen. Neen, ik ben geen pessimist.. maar ik ben wel lekker
bang.

 

Dat er altijd wel hoop is, is geen reden om een clown de wereld te
laten regeren, zeker en vast niet als zijn gedrag ‘alternatieve feiten’
zijn ! Ongehoord.

IK SCHRIJF EEN BOEK !

WIE  WIL  ER  HELPEN  ?

 

Wij schrijven een boek, iedere dag opnieuw zijn al onze verhalen
samen, tientallen boeken waard.
Ja, we beleven allemaal wel iets dat we zo graag vertellen aan de
wereld… maar daar is heden ten dage het internet voor, Twitter,
Facebook, Instagram, You Tube.

 

Waarom dan nog een boek, en waarvoor ? Eerst en vooral kan
je mij niet overtuigen dat al die mensen die zich gezellig willen ver-
stoppen achter een boek, om diep verzonken te genieten van een
spannend verhaal of een rollercoaster van gevoelens, van de
wereldbol verdwenen zijn. Neen, ze zijn er zeker nog, ten bewijze
hiervan is o.a. het jaarlijks terugkomend succesvol fenomeen in
November van de Boekenbeurs.

 

Mijn tweede argument is dat ik iets te vertellen heb wat maar wei-
nig mensen meemaken in hun leven, maar waar iedereen zo een
‘ramptoerismegevoel’ over heeft. Hoe gaat dat nu eigenlijk in den
bak, in ‘t prison, in de duuze ? En natuurlijk doen zich daar de
wildste verhalen over… natuurlijk kan ik in één boek niet alles in
beeld brengen.. maar het is een sfeerbeeld van mijn ervaringen,
mijn waarheid.

 

Niet alles onthullend, maar allemaal dingen die je nog niet kon le-
zen op onze blog. Het geheel zal opgebouwd zijn op persoonlijke
ervaringen van de schrijver, met enerzijds een sfeerbeeld van een
jaar in de bak : wat doet het met een mens.
Verder ook een dubbele reeks over een paar geïnterneerden, die
met humor door het leven gaan, maar tevens een intriest bestaan
beleven.

 

Na lezing zal iedere lezer, vol emoties vaststellen, dat onze over-
heid niet alleen kafkariaans, maar ook doelloos en zonder succes
bezig is. We breien er dan ook ons oplossingssysteem, met morele
en ethische verantwoording aan.

 

We lieten al een aantal mensen proeflezen, en willen u één van de
bemerkingen niet onthouden : ‘ je kunt er niet mee stoppen’…

 

Wat is ons uiteindelijk doel, naast het brengen van emoties, een
sfeerbeeld, humor, de echte rauwe realiteit, aan alle geïnteresseer-
den. Wel, we willen dit tevens als startschot gebruiken van onze
actie rond het bouwen van een ‘welfaristische beweging’, ten voor-
dele van hen die het super-moeilijk hebben in de gevangenis.

 

Wij willen een vzw., een crouwd-funding, noem maar op, oprichten
die mensen helpt die echt niets hebben. En als we niets zeggen,
dan beseffen wij allemaal niet, wat niets wil zeggen… De totale
opbrengst van ons boek zal gaan naar dit warme doel.
Wij mochten al van verschillende mensen een kleine hulp ontvan-
gen, en zijn daar eeuwig dankbaar voor.

 

Spreekt het u ook aan, dan kan u ook een gift doen, op totaal
vrijwillige basis, gelieve daarvoor een mailtje te sturen naar :
marcdendodo@gmail.com of erna.schmit@telenet.be

 

Maar wat we nu al heel speciaal vragen is : maak publiciteit voor
ons boek bij uw facebook vrienden. Alle dagen vervoegen ons
meerdere mensen, en dat komt door jullie allemaal, maar we wil-
len dit nog versnellen en vermeerderen.

 

Steun ons , like ons, en gebruik jullie hart voor onze ideologie !

DOE EENS NORMAAL …. DEN AALMOEZENIER .

( Het engagement van de gevangenisaalmoezenier vindt zijn oor-
sprong en diepste beweegreden in Gods Woord en roeping. In het
spoor van Jezus van Nazareth worden zij gezalfd en gezonden om
aan armen de Blijde Boodschap te brengen, aan gevangenen be-
vrijding – uit Lucas 4, 18 )

 

In deze taal vinden we de taakomschrijving van een gevangenisaal-
moezenier. Zou je niet weglopen ?
Neen, helemaal niet, want dit is slechts een bijbelse verhaalstijl. De
realiteit is een voorbeeld van het normaliseringsprincipe uit de basis-
wet 2005. Inderdaad, de aalmoezenier is zo één van die weinige
personen die op een normale ‘ menselijke bejegeningsmanier ‘ op
een ganse week, met je omgaat.

 

Hij of zij, komt, ziet, drinkt een thee met je, en vooral, hij luistert
naar je. In de tijd van zijn aanwezigheid in jouw kamer, brengt hij luis-
terend, respect , voor je privé. Vol met aandacht.
Ik wik heel goed mijn voorgaande woorden. Aanwezigheid, tijd maken,
luisteren, respect voor je privé  ( geheimen ), kortom, die man/vrouw
doet normaal met je. Voor hem/ haar ben je een familielid als het ware.
Je voelt je op je gemak, en je kan je daardoor ook zoveel beter uit-
drukken.

 

In mijn persoonlijk geval, ging het heel diep, en was de aalmoezenier
de lichtbaken in een donkere vaargeul van mijn bestaan. Ik putte er
kracht uit om opnieuw een toekomst te concretiseren.

 

Mag ik u zeggen, dat dit wekelijks bezoek, één van mijn uitzonderlijk
blije momenten is. Alleen maar dank is hiervoor passend, dank voor
zoveel ‘ normaal ‘ zijn.

WANTROUWEN.

In onze bijdrage  ‘ De kerk botst ‘ verwezen we al naar onze god-
delijke verschijning, genaamd Eefje. In haar vooruitstrevendheid
naar een modern-begrijpbaar christen – geloofsbelijdenis, heeft ze
onlangs een verdere stap gezet.
Iedereen van ons gedetineerden, die het wenst, mag tijdens het
protestants bidmoment op maandagavond een eigen tekst, laat
stellen preek, naar voor brengen.

 

Persoonlijk vind ik dit een heel fijn idee, en het trekt mijn aandacht
daar ik ook wel iets te vertellen heb, voor hen die willen luisteren.
Nu maandag beet een collega de spits af, en ik moet eerlijk toe-
geven, het was mooi en zinvol. We laten u hierna graag meeproe-
ven. Laat niet na dit te lezen, en er even bij stil te staan.

 

Wantrouwen.

 

Jan Terlouw, ex-politicus, schrijver en kernfysicus, gaf zijn kijk over
het hedendaagse fenomeen van wantrouwen. Wantrouwen jegens
een ander, jegens de overheid, en zelfs jegens zichzelf.

 

Volgens Terlouw komt dit wantrouwen voort uit angst. Angst voor
verlies van ons bezit, voor het verlies van onze vrijheid, angst
voor onze gezondheid, enz.. Naarmate je langer leeft, ben je ban-
ger om het net niet te halen ; naarmate je rijker bent, ben je bang
om die rijkdom te verliezen, naarmate je een mooi leven hebt, ben
je bang dat dit eens zal omslaan.
Dit wantrouwen uit zich in een groter wordend individualisme. Hoe
welvarender de mensen zijn hoe individueler ze worden : we heb-
ben geen kopje melk meer nodig van de buurvrouw : het staat
immers al in onze frigo. Willen we ontspanning, moeten we niet
meer spreken met onze overbuur : we kijken gewoon naar TV. Wil-
len we iets vertellen aan een ander, moeten we zelfs niet meer
buitenshuis komen : een simpele klik op onze twitterpagina of
facebook volstaat. Gevolg : we sluiten ons steeds meer verder af
in onze eigen leefwereld.

 

In hoeveel gezinnen wordt nog gezamenlijk gegeten ? Toch een
moment bij uitstek om elkanders verhalen en zorgen te horen. En
als er al gezamenlijk aan tafel gegeten wordt, blijft de GSM in de
buurt. We zouden namelijk een tweet of een berichtje niet onmid-
dellijk kunnen lezen.

 

Hoe merkwaardig ook, een verblijf in de gevangenis, doet je de
relativiteit van dit alles inzien. Je moet niet meer bang zijn om te
verliezen ;  je hebt immers al verloren. Doch uit verlies groeit sterk-
te. Een boom moet gesnoeid worden, wil hij mooie vruchten dra-
gen. Het overtollige moet eraf. Reduceer jezelf tot de essentie,
tot het mens zijn. Voor jou en voor je naaste. Pas dan zal je vrij
zijn en vrij van wantrouwen zijn.