MIJN GOEIE VRIEND LEO IS PSYCHISCH ZIEK !

Ik kom op de wandeling aan… en van ver roep ik hem toe … Léo..
‘Ah, de Gaston’ is zijn echo. Hij staat altijd in hetzelfde hoekje,
waar in de winter de zon het eerst komt, en waar ook het plekje is
waar je de wiet het meeste ruikt. Hij geniet telkens van beide.

 

Leo, zo noem ik hem, is ziek verklaard. Een psychose, een neuro-
se, ik weet niet wat, maar in ieder geval is het iets met .. ose. En
het heeft veel zorg nodig. Leo is niet zijn echte naam, maar als ik
hem zie, doet hij me altijd aan Urbanus denken. Hij doet me
lachen. Maar Urbanus speelt altijd alleen, en wij zijn met z’n twee.

 

De Leo en de Gaston, zo voelen we ons samen. We wandelen
regelmatig samen, en ik leer hem ook schaken. Gewoon, omdat
zijn, me zo gelukkig maakt. Het loopt hier vol van de macho’s, die
denken God te zijn, of zelfs meer. Maar de Leo is de eenvoud
zelve. En het is niet omdat hij zo simpel is dat ik er me goed bij
voel, neen, hij is het zonnetje in een duister bestaan, altijd opgewekt.

 

Ja, ik hoor het u al denken, dat zijn de pillen, en meer van dat.. .
neen, dat is het karakter. Gewoon lachen is hier zeer duur, maar bij
de Leo, krijg je het gratis. Van de meeste zieken die hier rondlopen
zeg ik, dat ze niet op hun plaats zitten. Maar de Leo mag hier ge-
rust wel blijven, al is het om ons te plezieren.

 

Hij volgt, samen met mij, ook Spaanse les, en daar blijkt hij bij de
knapste leerlingen te horen. Als zijn druk van ADHD, zoals de
mensen dat zo mooi noemen, te hoog wordt, eet hij even een
verse roos op, hier te plukken in de tuin. Als u begrijpt wat ik wil
zeggen.
Advertisements