HOE VIEREN WIJ KERSTMIS EN NIEUWJAAR ?

Heb jij je die vraag al eens gesteld ? Hoe zou het eraan toegaan,
juist in die periode die borg staat voor een warme, gezellige tijd van
het jaar ?
Kerstmarkten zijn er niet, en heel wat normale activiteiten, zoals
bibliotheek, fitness.. enz.. worden tijdelijk afgeschaft. Dit heeft te
maken met de vele verloven, die logischer wijze opgenomen worden
in de eindejaarsperiode.
Anderzijds draaien de medewerkers van de geloofsdiensten op volle
toeren. We beleefden al een prachtige kerstviering van de Protes-
tantse Kerk, een bezinnings- en poëzie avond rond de kribbe van de
Katholieke Kerk, en er staat ons nog een Kerstmis te wachten op
zondag 25 december.

 

Deze drie extra activiteiten, zijn fors overgoten met een saus van
muziek ( de gekende kerstliederen ), met interne en externe zangko-
ren. U ziet het, er valt wel wat sfeer te snuiven.

 

En dan is er nog de kerstboom in het centrum. Heel groot, en ook
heel mooi versierd. Vorig jaar maakte ik me er nog druk over het
feit, dat men beter wat vriendelijkheid zou hebben in plaats van een
kerstboom, maar wonder boven wonder, God en zijn mensen heb-
ben me verhoord !
Een echte kentering, ikzelf en anderen mogen een echte verandering
ondervinden. Een goede stap in de juiste richting.

 

En dan is ook het eten niet onbelangrijk. Kerstavond, Kerstdag, Ou-
dejaarsavond en Nieuwjaarsdag, telkens een feestdiner : kalkoen,
schaaldieren, feestgebraad, konijn, truffels , ijstaart, chocolade, en
nog veel meer. Als dat geen kermis is !
Ja, op dat gebied mogen we niet klagen. Ik vind dit fijn. Erg jammer
is wel de stilte in ons hart op deze momenten. De eenzaamheid, het
gemis van dierbaren op zo’n uitgelezen momenten. Maar ondanks
dit, mogen we de directie en al het personeel proficiat wensen. Men
heeft gedaan wat mogelijk is.
Nu nog hopen dat alles vlot verloopt.

 

Aan iedereen een heerlijke, warme periode toegewenst, smakelijk,
en santé ! We vieren mee.
Advertisements

MR.STAS, MEVROUW NAESSENS , WE MISSEN JULLIE !

Over de afwezigen niets dan goed, zouden we het kunnen uit-
leggen.
Neen, helemaal niet.
We hebben geen slogans nodig, om uit te leggen hoe het was
ten tijde van deze twee mensen als directeurs van de Gentse
Nieuwe Wandeling. Gewoonweg anders, en best wel gezelliger.
Een gezelligheid, is dat niet iets dat deugd doet in een liefde-
loos nest ?  Want zo durf ik ‘den bak’ wel benoemen.

 

We zijn meer dan acht maanden verder. Drie nieuwe, krachtige
jonge mannen kwamen hen vervangen. We hadden dus veel
hoop, en ja, normaal doet hoop leven.

 

Maar we blijven verweest achter. Nog nooit was de stress zo
te snijden als nu. De wind zit natuurlijk niet in de goede rich-
ting, met al die besparingsmaatregelen. Maar we blijven er ech-
ter van overtuigd, dat veel afhankelijk is van de persoon zelf.
Nog nooit was onze ervaring zo groot met alle dagdagelijkse
fouten van de laatste zes maanden.
Kinderziektes zou men het kunnen noemen, maar ik heb het al
eerder geschreven. De organisaties Sidmar, Dr. Brugada… stel
je eens voor dat zij hun maatschappelijke taak zouden moeten
volbrengen met al die kinderziektes . Het kot stond op stelten,
en nu zwijgt iedereen.

 

Het gaat maar om crapuul, en wie ligt daar wakker van ?
Bonobo’s in hun kooi.
Geef ze eten en drinken en een speelpop, en ze zullen wel zwijgen.

 

Mijnheer de Minister van Justitie, doe zo voort, maar zeg aub. niet
dat U Rooms-katholiek bent. Een beetje bescheidenheid aub.
Christenen dragen zorg voor de zwaksten in de maatschappij.

WAT IS DE ZIN VAN SCHRIJVEN ?

Waarom ik schrijf heeft U al kunnen lezen in mijn ‘relaas’ verhaal.
Het feit dat dit voor mij persoonlijk een verwerkingsproces is voor
opgelopen frustraties, voldoet me echter niet helemaal.

 

Er is iets anders, en ook heel belangrijk. Ik wil vooral een bood-
schap brengen, maar een boodschap waar jullie, lezers iets aan
hebben.  En dat klinkt hoogmoedig…
Wat hebben jullie persoonlijk aan mijn Port-to hell-o verhaal ?
Wel, eigenlijk heel veel. Het is niet alleen informatie ( inkijk ) in
de buik van de gevangenissen, maar tevens een spoorslag om
er iets mee te doen.
Om vrienden te maken, en zo een breed forum te creëren  dat
kan leiden tot een verbeterde oplossing , waarbij de ganse
maatschappij, dus ook jullie, er ook iets aan hebben.  Is het niet
daarom waar het allemaal om gaat ?

 

Ja, dit allemaal gaat continu door mijn hoofd, en vooral die
hersenbrand dien ik te blussen met schrijven. Het zou bekrompen
zijn van mezelf, om te vertellen dat ik het uitsluitend voor mezelf
doe. Ik hoop dus vooral dat jullie, lezers, er iets aan hebben, om
zodoende het hoger doel te dienen.

DAT ENE WOORD .

Ik schreef al in een ander artikel ‘ hoe werk ik me in de kijker’, dat
we met onze blogs niet het viraal succes boeken, dat men soms
via internet kan verwachten.
Maar soms gaat het niet over de hoeveelheid van reacties, maar
wel over de kwaliteit van die reacties.
En ik citeer er één, die bij mij aan de ribben bleef plakken, echter,
met één spijtige zaak, de persoon die het schreef, vergat zijn iden-
titeit kenbaar te maken, zodat ik hem/haar niet kan bedanken, ik
kan het dus alleen via het web doen.
Het zou me wel alsnog plezieren, de juiste naam te kennen :

 

Ik citeer de woorden : ” ik zou die kraai willen zijn, om U mijn em-
pathie uit te drukken. Dit kaartje, om U te verzekeren dat mensen 
om U geven, en begrijpen – zoveel ze kunnen –  aan U denken 
en voor U bidden. Ik wens U veel moed en sterkte. Ook hoop tegen
hoop bij momenten.. ‘t is maar een kaartje, maar ik schreef het met
heel mijn hart, en voeg er een warme knuffel bij ! “
 
Wel, dit is dat ene woord dat ik bedoel, en dat zoveel extra energie
doet opleven.
Er is daar dan ook maar één simpel woord, passend bij, met name :

 

                                  BEDANKT !

HOE WERK IK ME IN DE KIJKER ?

Dit is een beetje mijn Kerstwens !

 

Oude,pedofiele zak. Dik, lelijk, wijf. Dit zijn de titels van bekende
boeken. Het ene zonder succes, het andere met heel wat minder
aandacht.
Het eerste gaat over mijn eigen noodkreten vanuit de gevangenis.
Het andere is een boek van schrijfster Anke Wauters, tevens blog-
ster. Toen ze een blog artikel schreef over ‘lichaamsschaamte’,
hadden in 24 u, meer dan vijfhonderd duizend mensen in Vlaan-
deren en Nederland, het artikel gelezen… ongelooflijk.  En terecht
dat er zoveel aandacht naar iets gaat, waar heel veel mensen
mee te maken hebben, door afzien, en vaak geen weg weten met
henzelf.

 

In de gevangenissen leeft ook onmenselijk leed, het is er één
grote verzameling van. Maar er is niet echt een draagvlak om er
iets aan te doen, dat bewijzen de beperkte reacties, op onze
veelvuldige artikels.

 

Als jullie lezers me met iets willen plezieren in deze droevige
Kerstperiode, is het , naast de vele morele steun die ik echt mag
ondervinden, iets heel speciaals voor mij persoonlijk als Kerst-
geschenk te doen. Met name, onze blogs bekend maken, echt
promoten bij Uw vrienden. Samen bezitten jullie tienduizenden
vrienden.

 

Daar kan het beginnen, en het is inderdaad al begonnen, dank
zij een oproep, zijn er al heel wat nieuwe vrienden bijgekomen.

 

Laat Kerstwensen ook binnen de muren omtoveren, tot warme,
welgemeende woorden. Vergeet vooral niet dat we hierdoor iets
positiefs brengen voor de ganse maatschappij.
Een beter detentiebeleid is een betere maatschappij, en daar
wordt iedereen beter van.
Geloof me, onze oproep is echt een noodkreet.
Doe er, samen met ons iets aan.

 

Bedankt voor zoveel liefde !

MOETEN KOEN GEENS EN DE GEVANGENISDIRECTEURS DE BAK IN ?

Hans Claus en Marijn Devalck ( Boma ) on tour !

 

Er is in de media terug heel wat te doen rond gevangenissen, en
de wijze van strafuitvoering.
Beide respectvolle heren gaan de boer op, om de maatschappij
te sensibiliseren, dat ons huidig systeem niet zo verder kan. Dat
ze dit doen met de voorstelling van een alternatief detentiesys-
teem is heel positief.
Want het is net daar dat het schoentje wringt. Mensen hebben
een totaal verkeerd beeld, én over de vorm van de uitvoering
(detentieschade ),én over het resultaat  ( heel hoge recidive ).
Heel belangrijk is, om de massa te overtuigen, dat er betere op-
lossingen zijn, om bij normvervaging en wetsovertredingen op te
treden.

 

Er is straffen, en straffen.
Wij pleiten niet voor minder of niet straffen, integendeel, wij plei-
ten voor anders straffen. En juist omwille van onze stelling, dur-
ven we zeggen dat diegenen, die nu het beleid waarmaken, zelf
schuldig zijn aan het uitvoeren van delicten.
Mensen in volle kennis, doelbewust, extra leed toebrengen, zijn
moreel niet te verantwoorden daden. Ook die mensen horen ge-
straft.  En dat we niet zomaar holle woorden op het net spuwen,
bewijzen de professoren Dick Swaab, en Harald Merckelbach,
met hun wetenschappelijk onderzoek rond de vrijheid van de wil.

 

We vatten heel kort samen. Het bestaan van biologische factoren
voor crimineel gedrag, en de discussies over de vrije wil, zorgen
voor onrust bij strafrecht.
Men hoort vaak, in relatie tot recht en straf, dat de conclusie ‘de
vrije wil’, een illusie is, en grote gevolgen heeft voor de vraag of
mensen persoonlijk ( moreel ) verantwoordelijk zijn voor hun daden.

 

Prof. Dr. Harald Merckelbach schreef : mensen plegen een delict,
en kunnen daar niets aan doen, want het komt uit hun breinwerking.
Er is dus geen wetenschappelijke basis, om mensen verantwoor-
delijk te stellen voor hun daden, en dit op basis van vrije wil.
Maar er is wel een goede andere reden, die mensen kan aanspre-
ken op hun verantwoordelijkheid, met name, de schade die ze
aanbrengen aan de maatschappij.
Men kan spreken over morele regels, die opdringen dat er maat-
schappelijk gereageerd wordt.

 

Dus ja, wij pleiten niet voor een vrijbrief voor misdaad. Integendeel,
wij pleiten wel voor een bestraffing, maar in andere vormen. Het
systeem, dat nu oorzaak is van meer schade/leed (detentieschade)
verdient zelf bestraffing, en ja hoor, ook alle verantwoordelijken
die dit systeem vertegenwoordigen en in stand houden.
Dus ja, mr. Koen Geens, den bak in.
Maar wel een bak, die omgevormd is tot een zorgcentrum, zie ons
Feniksproject / Recuperandos op deze blog aub.  ( wordt verder
gezet ).

WAT WIL OPEN VLD VOOR EEN SOCIALE MAATSCHAPPIJ ?

Gevangenen moeten minder kansen krijgen !

 

De Zevende Dag, op zondag.
Draaideur criminelen worden ze genoemd door Carine Van Cauter.
Daar moeten we onze maatschappij voor beschermen.
Neen  dus aan het voorstel van Justitieminister K.Geens, om voor-
taan alle straffen op de helft te zetten, ipv. de huidige 1/3 of 2/3e
regel ( bij herval ), de gekende Wet Lejeune.

 

Mevrouw Van Cauter is categoriek tegen de ontwerpen van de
Minister. Zij zegt dus impliciet, dat de rechters hun werk niet kennen.
Wat bedoel ik ? De Wet Lejeune is ontworpen om  gedetineerden,
die zich behoorlijk gedragen, te stimuleren.
Te geloven in hun kansen, en zo te bouwen aan een toekomst.
En hier begaat Mevrouw Van Cauter ( zeg maar Open VLD ) een
grote fout.

 

De toepassing van de Wet Lejeune, is een gunstmaatregel, ttz.
geen wettelijke verplichting. En die gunstmaatregel wordt uitgespro-
ken, geval per geval, door een rechter en een commissie. Zij oor-
delen, of de betrokkene bekwaam is, om vervroegd in de maat-
schappij terug te keren.  Die kans vroeger mogelijk maken, is een
zeer gunstig voorstel van Minister Geens, om meer positief resul-
taat te hebben in het herstel.

 

Dit afwijzen getuigt, dat men er niet veel van af weet. Dat men
alleen wil praten naar de mond van de massa. Dat men stemmen
wil ronselen. Maar dit wil ook zeggen, dat men het niet goed voor-
heeft met diezelfde maatschappij.

 

Een beter detentiebeleid kan alleen instaan voor een betere maat-
schappij, en daar heeft iedereen baat bij.
Voor één keer kunnen we wel zeggen : Mr. Geens, het heeft lang
geduurd, maar Uw voorstel is een eerste stap in de goede richting.
Spijtig genoeg, is er binnen Uw eigen meerderheid zoveel onbe-
grip.

 

We komen nog uitgebreid op dit onderwerp terug, omdat dit een
symbool-dossier wordt;

 

Lees ook op deze blog ons eigen voorstel ‘ Feniksproject / Recu-
perandos ‘, wat echt goed zou zijn voor iedereen.

OOG OM OOG.

Bloemblaadjes plukken om te weten of iemand je graag ziet. Ik
heb het gedaan, om te weten of ik dit wel zou schrijven, en ik kwam
uit op een ‘ja’.

 

‘Oog om oog, tand om tand’, ik ben er ten volle tegen.
Maar wil dit zeggen dat men zomaar alles over zich heen kan laten
gaan ? Neen, absoluut niet, men zal al zijn talenten gebruiken om
te voorkomen dat dingen verder scheef lopen.
Dat is dan ook de belofte, die ik bij deze maak, na hetgeen me
overkomen is, met name het verlies van mijn oog, ten gevolge van
het systeem.

 

Niet om mijn persoonlijke situatie, maar om de vele andere onuit-
gesproken detentieschade problemen. Dit systeem is rot en onaan-
gepast aan een moderne hedendaagse maatschappij.
Een systeem, dat nooit geen tijd heeft, om problemen ten gronde
aan te pakken, dat geen tijd heeft om te luisteren naar de individuele
klachten van zijn cliënten. En dat vooral geen oor heeft naar een
gepersonaliseerde en genormaliseerde aanpak, is oud-bollig bezig.

 

En wie is er verantwoordelijk ? Wij allemaal. Die onze ogen sluiten
en hopen dat iemand anders de problemen zullen oplossen.
De sociale werkers, omdat ze de problemen, meer dan wie ook ken-
nen, maar niet op tafel kloppen.
De gevangenen zelf, omdat ze in opstand komen voor een pakje
sigaretten, maar niet voor dat inwendig leed, dat detentie-schade in
al zijn vormen, heet.

 

Neen, geen ‘oog om oog ‘, wel scherp uit de hoek komen met alle
toelaatbare middelen.
Doe jij mee  ?

HOE VOL KAN EEN VAT LOPEN ?

Aanvaard en verwerk dit maar eens….

 

Oudste zoon, van bij de geboorte, totaal verlamd, en 26 jaar later,
na onmenselijk leed/leven, gestorven door verstikking.
Vrouw  ( 27 j.) en dochter  ( 2,5 j. ) gestorven door een auto-onge-
val op een nieuwjaarsdag.
Vader ( 72 j ) schielijk overleden.
Vriend  ( 52 j.) verongelukt op mijn eigen werf, bij toezichtwerken.
Allerbeste vriend ( 56 j.) overleden door pancreaskanker op 6
weken tijd. Hij was zelf arts.
Eigen bedrijf, mijn ganse leven, op de fles door gesjoemel rsz,
en rond sociale dumping  ( Polen/Roemenen. )
Zelf hierdoor 2 jaar in psychiatrie, en nu al bijna drie jaar in den bak.
In den bak mijn R.oog zo goed als kwijt, door omstandigheden,
eigen aan het systeem.

 

Aanvaarding is de oplossing die men me wil aanreiken.
Neen, echt niet !
Wie kan zomaar aanvaarden en onrecht laten doorgaan ?

 

Lees aub. ‘ oog om oog ‘ , een aansluitend artikel.

OPHEF ROND BLOGGEN VAN EEN GEVANGENE ;

Het dient onze zaak niet !

 

Maandag jl. is er in het gevangeniswezen en bommetje ontploft
rond mensen die bloggen over ‘ gevangenisverhalen’.
Wij, als eerste bloggers, zijn daar niet gelukkig mee.
Integendeel.  Juist, omdat alles zo anoniem is. Betrokkene blijft
totaal onbekend, dit in totale tegenstelling met onze blog :
waarbij we van in het begin, met een open vizier de wereld in-
trokken, maar vooral ook met de afspraak, om niet met modder
te gooien.
Daar heeft niemand iets aan.
Integendeel, het maakt onszelf alleen belachelijker.

 

Iedereen, die wat af weet van sociologie, weet dat er, overal
waar mensen samen zijn ( werk, eender waar..) er dingen mis
lopen.  Ja, dus ook in Leuven Centraal, maar ook overal elders,
en dus niet alleen in gevangenissen.
Het is echter niet de cipier die hiervoor moet lastig gevallen
worden, wel het systeem, die maakt dat er onmenselijke – lief-
deloze biotopen gecreëerd worden, waar uiteindelijk frustraties
en spanningen schering en inslag zijn.

 

Neen, collega gedetineerde, ik begrijp Uw frustratie, maar zo
te keer gaan is de bal misslaan. Ik kan U een goede raad geven :
Directies zijn best wel open-minded personen, maar ze zijn deel
van een gescleroseerde administratie, waarin ze perfect hun
job doen. Als je iets wil veranderen, zal U het positief moeten
aanpakken, en iets veranderen is toch wel het doel.

 

Ik schrijf al bijna 2 jaar een blog, over allerlei toestanden, en had
nog maar heel weinig aanvaringen. Integendeel, er is geleidelijk
aan een vorm van sympathie ontstaan. Een zekere vorm van
gedogenheid. Sommige kaderleden durven het aan, om me po-
sitief advies te geven, ook directeurs. En daar zal dan uiteindelijk
de verandering komen.

 

OK, het zal nog lang duren, maar ieder klein stapje vooruit, is een
goede stap. Dus, beste collega’s gedetineerden : zet onszelf niet
te “kakken”. Niet doen.

 

Zie ook nog op de blog onze artikelen reeks over Cathérine van
VTM, in de Gentse Nieuwe Wandeling. Deze reeks omvat volgende
artikels : 1. Cathérine, U heeft ons gekloot, 2. Cathérine, en de
cipier, hij ploegde voort, en 3. Cathérine : heb ik nu alles gezegd.
Dit allemaal te lezen op http://www.port-to-hell-o.com