Bron: De Morgen 12/8/15

   
    
 

Ketter! Op de brandstapel ermee ! Dat zijn middeleeuwse toestanden! Maar ergens zal mijn titel bij vele schoolpsychologen of analisten een rood lichtje doen branden. Inn onze buurlanden is de schoolplicht net als bij ons vanaf 5 à 6 jaar. Het gevolg is gekend door studies. Hoe vroeger de opleiding start, hoe beter het resultaat. Het moet gezegd dat kinderen uit kansarme gezinnen meestal een achterstand hebben en dat herhaalt zich generatie na generatie. Anderzijds is ook uit studies gebleken hoe hoger de opleiding, hoe hoger de gemiddelde leeftijd, het loopt zelfs op tot 6 jaar verschil.

Door allerlei evoluties is de welvaart enorm toegenomen in de laatste eeuwen. Iedere evolutie bracht ook telkens negatieve effecten met zich mee qua gezondheid ( milieuvervuiling) maar de mens zorgde telkens voor aanpassingen zodat het resultaat op middellange termijn positief was. Zo groeide de gemiddelde levensverwachting van 50 jaar bij onze betovergrootouders tot 80 jaar voor mannen, iets langer voor vrouwen. Deze evolutie is nog niet eindig.

De discussie is op welke manier we die stap gaan verder zetten, de zachte manier of opleggen van verplichtingen. De zachte manier werkt maar heeft veel tijd nodig en het eindresultaat is niet altijd goed. De dwingende wijze is veel beter, denk aan het rookverbod op openbare plaatsen, de discussie rond vet en suikertaksen, het duurder maken van alcohol en tabak. Motiveer door bv. financiële injecties van laagdrempelige sporten zoals wandelen in clubverband. Sensibiliseren is noodzakelijk maar het direct sturen van regels is efficiënter, denk dan aan het aantal verkeersdoden. Geen te softe aanpak maar altijd en overal straffen, dan pas wordt het efficiënt. Hetzelfde moet ook gebeuren met de opstart van verplicht onderwijs en een beetje meer doortastendheid.

Zaken waarvan mensen weten dat het goed is moeten uit het niveau van de eeuwige praatbarakken, discussie is goed maar teveel is teveel. Een goed voorbeeld hiervan is de Oosterweelverbinding, dat sleept al 20 jaar aan en is een duidelijk voorbeeld van hoe het niet moet. De volgende discussie kan zich ook stellen. Waarom steeds maar ouder worden, langer ziek zijn en een mindere levenskwaliteit. Ook hier is al bewezen dat betere studies de levenskwaliteit positief beïnvloeden. Hoger opgeleiden beleven meestal 7 moeilijke levensjaren, minder geschoolden 15 jaar. Alleen al de maatschappelijke kost hier van is fenomenaal. De keuze voor de politiek is duidelijk, naar een sociaal radicalisme. Niet alleen de goede huisvader op financieel vlak maar ook op gezondheidsvlak. Simpele oplossingen voor moeilijke probelmen. Als het om gezondheid gaat, kan men niet radicaal genoeg zijn. Het is ieders wens een lang en gezond leven te hebben. Dit zowel op gebied van lichaam als geest. Maar er is nog een lange moeilijke radicale weg te gaan, met slechts één doel: iedereen zo gezond en gelukkig mogelikjk maken.
Ideeën, opmerkingen?
Stuur jouw visie over schoolplicht vanaf 2 jaar naar Port to Hell-O, tav. Marnic De Munck, Nieuwe Wandeling 89, 9000 Gent.

Vanaf de opening ca. 1,5 jaar geleden was er altijd rook in de nieuwe gevangenis van Beveren. Hoewel er een directie aanwezig was, zogezegd met de nodige ervaring, bleek dit in de praktijk niet te kloppen. Immers, overal waar men uitgaat van het eigen gelijk loopt het verkeerd af. De directie heeft dan wel veel kwaliteiten maar zeker geen managementervaring. Zowel van het personeel als van de gedetineerden kwamen heel wat goed bedoelde signalen om het menselijker aan te pakken. Het gebrek aan positieve reactie was oorzaak van heel wat frustratie onder de gedetineerden, met de daaraan verbonden veiligheidsproblemen ten laste van de bewaking.

Toen Marnic De Munck onlangs in Beveren werd weggestuurd vertelden veel PB’ers dat 80% van het personeel weg wou uit Beveren. Vorige week werd dat op VTM gemeld als zijnde 75%. U ziet, De Munck was nog niet zo zot. Spijtig dat het juist de vakbond is die De Munck in Beveren heeft buiten gewipt. Marnic nam het eigenlijk op voor het personeel en de gedetineerden, op een eerlijke wijze. Misverstanden of onbegrip van één man deden hem eigenlijk de das om. Of hij iets in beweging kan zetten, is niet in te schatten. Feit is dat hij de vinger op de wonde legde, blijkbaar niet ten onrechte. Hopelijk zijn de ogen van de vakbond open en durven ze ook in eigen boezem kijken. Als je het mij vraagt, zal niks nog de brand kunnen blussen. Directie en de lokale vakbond zijn aan vervanging toe anders geraakt men hier nooit op het goede spoor. Het personeel is best bekwaam het geheel juist in te schatten en heeft ook een veel bredere kijk op hoe omgaan met gedetineerden. Ze worden allemaal aan de leiband gehouden. Allemaal in functie van de statistieken.

The boss (Hugo / PI Beveren)

  

Frauderen en tegelijkertijd geld opbrengen voor de staatskas, hoe kan dat nu?
Toch is het waar. Ik lever u een perfect boekhoudkundig resultaat, zwart op wit.

“Sociale dumping“: de media, de politici, de vakbond.. iedereen heeft er de mond vol van. Iedereen wil een oplossing maar niemand doet iets ten gronde, gewoon omdat ze machteloos zijn. Het gaat hier met name over de overname van tewerkstelling in de bouw en transportsector in België door de nieuwste Europese lidstaten. Ze doen dit door bij ons te komen werken aan 1/3 van onze kostprijzen. Moordende concurrentie die minstens 10.000 arbeidsplaatsen per jaar kost in beide sectoren. Ik maakte even de netto rekening voor de overheid. Talloze Belgische ondernemingen gingen hierdoor namelijk op de fles en betaalden dus geen sociale bijdrage. Het zou dus een financiële strop zijn voor de overheid maar niets is minder waar.

We gaan uit van een marktaandeel van 15 miljard euro. De derving van sociale bijdragen beloopt hierop 1,5 miljoen euro. Het gaat hier meestal op openbare of gesubsidieerde instellingen (opdrachten overheid, scholen, ziekenhuizen enz.) waar verplicht de laagst biedende aannemer wordt genomen. De prijzen zitten hierdoor zeker 10% onder de gangbare economisch relevante prijzen. Op zich een besparing van 10% of het niet betaalde RSZ gedeelte. Als extra voordeel moet men nog rekening houden met het volgende: deze omzet zal gerealiseerd worden door B-arbeiders waar terug voor 3 miljard lonen vervat zitten, lonen die in de Belgische omzet zullen gerealiseerd worden ipv. in de Oostbloklanden. Opbrengst hiervan voor de staat: 1,5 miljard euro. Men moet dan voor 5000 mensen geen stempelgeld betalen en de tewerkstelling blijft behouden. De totale rekening is dus 3,06 miljard positief of een netto resultaat voor de staatskas van meer dan 1,5 miljard euro.

Waarom zou men het systeem veranderen? Integendeel, er werden maatregelen genomen om de Belgische ondernemers nog meer controles en verantwoordelijkheden op te leggen om zo nog meer geld in het bakje te krijgen. Ondertussen zitten er nog meer Belgen zonder werk, doelloos en stuurloos. Ook dat is hedendaagse politiek.

De redactie

Hongerstaker stopt ermee!
Beste lezer,

We hebben al de start gemeld van de hongerstaking van onze hoofdredacteur Marnic De Munck maar nog niet het einde en het waarom. Heel even de situatie schetsen adhv. een brief van Marnic.

Na tien volle dagen en nachten kwam ik op doktersrapport waar men mij vertelde dat mijn fysieke toestand van die aard was dat men mij wou overbrengen naar het ziekenhuis van Brugge (gevangenishospitaal). Ik wou niet geholpen worden maar de dokter beweerde dat ik desnoods gedwongen zou gevoed worden. Overleg met mijn raadsman en het feit dat ik deels in de opzet geslaagd was (media aandacht via TV Oost), deden me besluiten om te stoppen. Verder zetten had geen enkel nut.

Tien dagen lang hield ik het vol en het ging alle dagen beter, 5kg minder gewicht en mentaal zeer scherp. Waarom ben ik dan gestopt? Omdat ik enerzijds kan stellen gelukt te zijn in mijn doelstelling, met name de aandacht vestigen op het gebrek aan vrije meningsuiting voor gedetineerden, vooral in de gevangenis van Beveren. Hoewel wettelijk voorzien, wordt de vrijheid van communicatie sterkt beperkt in de gevangenis. Ik werd beperkt in het aantal brieven per week en ik werd gestraft omdat ik feiten aanhaalde op onze blog The port to hello. Gelukkig was er TV Oost die aandacht gaf en een interview deed met mijn dochter over deze kwestie. Er was dus wel aandacht maar op korte termijn is er niets veranderd.

Ik ben afgevoerd, monddood gemaakt. Vervolgens had ik een ernstig gesprek met de arts, verbonden aan mijn nieuwe instelling, met de directie en met mijn raadsman. Gezien een wankele gezondheid waren er heel wat risico’s verbonden aan deze actie. Bovendien brengt men u bij een bepaalde grens over naar het ziekenhuis waar ze je dan onder dwang in leven houden. Ellenlang miserie zonder resultaat dus. Ik had mijn energie nodig voor positieve daden, doorzetten op de lange en moeilijke wettelijke weg.

Ondertussen was ik ook in Gent waar een “open mind” heerst. Dit wil niet zeggen dat ik met alles stop. Ik besef dat opkomen voor een gelijke en meer menswaardige behandeling van gedetineerden nog meer de aandacht verdient. Het is vooral de bedoeling de vele initiatiefnemers tot een verbeterde situatie voor gedetineerden een hart onder de riem te steken en hen praktische situaties aan te reiken uit de realiteit.

Mijn actie is voor mij 100% geslaagd want ik kreeg overal steun en vooral ook extra medewerkers. Ik dank alle betrokken personen voor hun advies, de tv makers voor hun aandacht en al mijn medegevangenen voor hun engagement.

Marnic – springlevend! (Rijksgevangenis Gent)

Aan de Gentse universiteit zijn een aantal assistenten volop bezig aan een doctoraatswerk rond behoud van spreekrecht als gedetineerde. Positief alvast dat men daarover publiceert, laat ons hopen dat het een stap in de goede richting is om daadwerkelijk spreekrecht te garanderen. Dit is iets waarvan ondergetekende kan getuigen dat dit op heden helemaal niet zo is.

Let’s hope!

Marnic

Ongelooflijk maar waar! In België is het voortaan niet meer toegelaten het woord gevangenis, gevangene en alle afleidingen ervan te gebruiken. Voortaan zijn gevangenen “gedetineerden” en gevangenissen zijn “detentiehuizen” Ook “bewakers” is afgeschaft, dit zijn nu “penitentiaire beambten”. Dit zijn dus personen die toezien in een detentiehuis op gedetineerden als ze hun “penitentie” doen. Je zou bijna gaan denken dat alles anders is nu, dat het nu gaat gebeuren en dat hiermee alles opgelost is. Niets is minder waar. Het is oude wijn in nieuwe zakken, men tapt verder uit hetzelfde vaatje.

Het gevang (vroeger “den bak”) en een gevangene, dat is zo bestiaal. Een wild dier zal men vangen, opsluiten en opeten. Iemand zijn vrijheid ontnemen is gevangen nemen maar in de huidige tijd neemt men niemand gevangen, Men doet hem een “penitentie” voorstel, een mooi woord voor een lelijk ding. Je bent niet langer gevangen want je bent vrij rond te wandelen (in je hoofd). Mocht deze maatregel die nu al een tijdje in voege is ook maar enig soelaas bieden,.. Proficiat dan maar ik vrees het ergste. Nog erger is het dat hooggeleerden misschien denken dat het hierdoor anders is. Positief kan men stellen dat het soms hilarische taferelen oproept.

“Waar verblijf jij ?”                                                                                                                                           “In het PIB, en jij?”
“In het varken :)”
“Oei wat is dat?
“Dat is het PIG, Penitentiaire Instelling Gent”

‘T is maar hoe je het bekijkt…

Nieuwe Wandeling, gewogen en …..

Na een paar dagen in de Nieuwe Wandeling in Gent noteer ik mijn eerste indrukken. Ik weet dat dit veel te vroeg is voor een eerste beoordeling maar de tendens is gezet, voor mij een heel belangrijk moment. Zelfs op amper enkele dagen is er voor mij een hele andere wereld open gegaan, een wereld ook van begrip. Ik was tot op heden altijd alleen geweest op de cel. Het contact met andere gedetineerden verliep altijd op momenten dat men zich anders gedroeg,op weg naar bezoek, sociale momenten enz. Kortom niet de gedetineerde zoals hij meestal is op zijn cel. Ofwel had ik het ongeluk maar mijn collega’s stonden totaal negatief tegenover alles. Niets was goed. Het personeel, het eten, de advocaat, de wandeling, de douche, kortom alles. Frustratie op en top.

Erger was het onbegrensde van hun zijn, geen enkele orde, tv om de tien minuten verzetten, eten buiten de normale uren en continu slapen overdag zodat ze ‘s nachts niet meer kunnen slapen, hun gewoontes verder zetten zoals stelen van de collega’s, reclameren op alles en drugs gebruiken. Moet er nog zand zijn? Nu zie ik ook een gans andere wereld opengaan bij het personeel. De orde handhaven is geen eenvoudige opdracht en toch heb ik de indruk dat dit vrij goed lukt en vooral, professioneel.

Wat me verder ook positief stemde was een zekere volwassenheid die uitging van alle diensten en het personeel. Als je in Beveren een probleempje had werd uw vraag 10 keer verlegd voor er een oplossing kwam. Had ik nu geluk of niet maar hier in Gent volgde telkens een kordate en snelle oplossing. Ik ga nu niet beweren dat de mensen in Beveren niet goed bedoeld bezig waren maar je voelde zo de angst om te misdoen tegenover hoger geplaatsten en dit werkte verlammend.

In Gent voel je duidelijk “de regels zijn de regels” en iedereen wordt hetzelfde behandeld, wat een veel grotere zekerheid geeft. Er is geen verlammend effect maar een geest van routine, gebaseerd op jarenlange ervaring. Is er dan niets negatiefs?? Als je het mij vraagt in verband met Gent,..nee, momenteel gaat alles volgens afspraak. Als je het hebt over het “systeem” dan is er wat anders maar hiervoor moet men terug tot de top, De FOD Justitie en uiteindelijk de minister van Justitie.

Marnic De Munck