Hongerstaking in de gevangenis zinloos?

Hongerstaker stopt ermee!
Beste lezer,

We hebben al de start gemeld van de hongerstaking van onze hoofdredacteur Marnic De Munck maar nog niet het einde en het waarom. Heel even de situatie schetsen adhv. een brief van Marnic.

Na tien volle dagen en nachten kwam ik op doktersrapport waar men mij vertelde dat mijn fysieke toestand van die aard was dat men mij wou overbrengen naar het ziekenhuis van Brugge (gevangenishospitaal). Ik wou niet geholpen worden maar de dokter beweerde dat ik desnoods gedwongen zou gevoed worden. Overleg met mijn raadsman en het feit dat ik deels in de opzet geslaagd was (media aandacht via TV Oost), deden me besluiten om te stoppen. Verder zetten had geen enkel nut.

Tien dagen lang hield ik het vol en het ging alle dagen beter, 5kg minder gewicht en mentaal zeer scherp. Waarom ben ik dan gestopt? Omdat ik enerzijds kan stellen gelukt te zijn in mijn doelstelling, met name de aandacht vestigen op het gebrek aan vrije meningsuiting voor gedetineerden, vooral in de gevangenis van Beveren. Hoewel wettelijk voorzien, wordt de vrijheid van communicatie sterkt beperkt in de gevangenis. Ik werd beperkt in het aantal brieven per week en ik werd gestraft omdat ik feiten aanhaalde op onze blog The port to hello. Gelukkig was er TV Oost die aandacht gaf en een interview deed met mijn dochter over deze kwestie. Er was dus wel aandacht maar op korte termijn is er niets veranderd.

Ik ben afgevoerd, monddood gemaakt. Vervolgens had ik een ernstig gesprek met de arts, verbonden aan mijn nieuwe instelling, met de directie en met mijn raadsman. Gezien een wankele gezondheid waren er heel wat risico’s verbonden aan deze actie. Bovendien brengt men u bij een bepaalde grens over naar het ziekenhuis waar ze je dan onder dwang in leven houden. Ellenlang miserie zonder resultaat dus. Ik had mijn energie nodig voor positieve daden, doorzetten op de lange en moeilijke wettelijke weg.

Ondertussen was ik ook in Gent waar een “open mind” heerst. Dit wil niet zeggen dat ik met alles stop. Ik besef dat opkomen voor een gelijke en meer menswaardige behandeling van gedetineerden nog meer de aandacht verdient. Het is vooral de bedoeling de vele initiatiefnemers tot een verbeterde situatie voor gedetineerden een hart onder de riem te steken en hen praktische situaties aan te reiken uit de realiteit.

Mijn actie is voor mij 100% geslaagd want ik kreeg overal steun en vooral ook extra medewerkers. Ik dank alle betrokken personen voor hun advies, de tv makers voor hun aandacht en al mijn medegevangenen voor hun engagement.

Marnic – springlevend! (Rijksgevangenis Gent)