Wat er ook zo mooi is aan koersen, is de lokale inzet. Wielrennen is, naast sport, voornamelijk ook een toeristisch gebeuren. Een promotie van de stad, dorp of streek waar men door trekt. De inventiviteit van de lokale bevolking is dan ook zeer hoog.
In de Giro ( Italië ) kleuren bepaalde straten, soms zelfs ganse dorpen, roze. In de Tour proberen lokale verenigingen de meest originele ideeën uit te werken, met balen stro. Gisteren zag ik zelfs een kloppend hart, gevormd door bewegende echte mensen. Dit allemaal in een drang om hun dorp in de kijker te zetten.

De Tour is meer dan een meute profrenners die voorbij trekt, het is een totaal spektakel, en ik kan er best van genieten. Zo met de helikopter boven een kerktorentje scheren, een meer, een bergtop, een pas, een Mont-St.-Michel.  Het is een totaal gebeuren, één groot feest, en daar kunnen we zo maar in opgenomen worden.

Het is vandaag net 15 jaar geleden dat, op 72-jarige leeftijd, mijn vader door een hartinfarct, vertrok naar de Eeuwige Jachtvelden.. Maar deze morgen zat hij even bij mij aan de ontbijttafel. Dit wijst op twee zaken : detentieschade heeft toegeslagen, en mijn vader is nog diep aanwezig in mijn herinneringen. Waarom detentieschade ? Wel daar wil ik ter ere van mijn vader, vandaag geen woord over schrijven. Waarom bij mij aan de ontbijttafel ? Welnu, dit komt door de slavenarbeid en de gele harde tegeltjes van het Ministerie van Openbare Werken. Maar ook vandaag geen woord daarover, ter ere van Julien. 

We missen je, en je druppelke…

Weet je, ik noem Gaëlle voortaan Miss Nieuwe Wandeling. Uiterlijk is ze de mooiste. Ze heeft alles wat je van de jeugd kan verwachten. Fris, strak, de toekomst. Maar, vrouwelijke collega’s, nu niet jaloers worden, jullie hebben zoveel meer ! Ervaring, warmte, inzicht, goedheid…
Maar nu met dat miss – gedoe valt ze me zo tegen.. ik probeerde het nog maar eens, voor de zoveelste keer, een goede dag te zeggen toen ik optrok naar de wandeling. Maar steeds dezelfde reactie.. kopje wegrukken in de andere richting… Nu ja, er is hoop, als ik haar hoor kirren op de gang tegen de jonge gasten. Ik blijf hopen….

Rien ne va plus. Les prisons, le chemin du fer, le gouvernement, tout est blocqué. Et mes copains et copines en Wallonie, vous êtes en grêve aussi, plus de nouvelles ?
Je veut bien savoir votre opinion!   Sur tout mes articles en moi. Juste avant de mourir, je veut encore une fois lire votre commentaire.

Alez y ! Je vous attends. Des bissous de Grand Prison : de Nieuwe Wandeling 89, 9000 Gent. 

Quand on voit un Rhin on trouve ta di bin on baton. 

Het is niet langer meer koning voetbal.. Ze hadden de laatste jaren een Goddelijk statuut gekregen: de Edens, de Kevins, de Kompanys. Als ze spraken stond de wereld stil, hun winden waren erger dan een orkaan. En wind werd er gemaakt, de bal was er strak door opgeblazen.. maar het is ontploft in ons gezicht.
Voetbal , de zin van het leven, zo kon je het wel stellen voor zeker 3 op de 10 Belgen, nog altijd een flinke minderheid… maar wat gaat er nu geworden van al die doellozen, worden ze nu aanhanger van de Koran ? Want eerst ik, en dan pas de rest !

Weet je, ik ga voor Jan Mulder als nieuwe coach, als de wijsheid dan toch voorbehouden is aan de geschiedenis, dan maar voor God Jan. We worden wereldkampioen, maar ik vrees dat God al lang verhuisd is naar Chili, Brazilië of Argentinië.

Ooit komt God naar Brussel, in het jaar dat de uilen spreken…

Als gedetineerden mogen we allemaal blij zijn. We krijgen eten, drank, een TV ( betalend ), douche, en wat beweging. Wat wil je eigenlijk meer? Je wordt echt wel als mens behandeld, het dierlijke is er inderdaad af. Maar zou jij, bij ernstige ziekte, tevreden zijn dat men niet de modernste kennis en technieken zou toepassen, om je te helpen? Stel dat men je uitsluitend, en voor alles met penicilline zou behandelen, en pet-scans of tomografieën niet zou toepassen, maar men er wel over beschikt?

Inderdaad, de vakscholing is er zich van bewust dat onze penitentiaire handelswijzen veel, maar ook veel beter kunnen, maar het wordt niet toegepast.. want het is toch maar gespuis…

Niemand heeft aandacht voor de totale mens, de artsen niet, de directies niet, de minister niet, de maatschappij niet, en ja, zelfs de media niet. Ja het klopt, in detentie is het dierlijke wel weg… maar is dit een oplossing ? Voldoet dit aan de opdracht van reïntegratie? Aan herstel? Wat een doel van het straffen zou moeten zijn.
Ik bewonder al die goedbedoelende mensen en organisaties, zoals de Mensen-rechten Liga, maar het blijft bij goede bedoelingen.. als je het niet meegemaakt hebt, kun je echt niet inschatten, hoe nefast deze negatieve geestelijke martelingen wel zijn.

Kunnen we dit, zonder hardop te roepen, al dit menselijk onrecht verder dulden ?

Ten tijde van Jean-Luc, de Stier ( De Haene ) was het verboden voor zijn politici, continu op TV te komen met hun niets-zeggend gezicht. De Haene is dood, en ook zijn gebruiken. Alle politici zijn als vliegen geworden, we moeten ze nu wegslaan uit de media.. maar één zaak hebben ze niet verleerd, ‘ de problemen oplossen als ze zich stellen ‘. Van een politieker zou je verwachten dat hij een visie heeft.. en zodoende problemen voorkomt.. maar, neen hoor ! Ook Justitie zit nog zo in elkaar.
Volharden in de boosheid, en voortdoen zoals we al 200 jaar doen.

Koen Geens, minister van Justitie, had een enorme kans, hij was op de afspraak van de 21e eeuw, maar hij heeft onze toekomst gemist. Mr. Geens kwam het in “de afspraak” op Canvas, even uitleggen over de Brexit en Europa… Tja, Koen, bent U nu Uw Europese carrière aan het voorbereiden ? Zou U niet beter bezig zijn met wat studiewerk rond het Belgisch Penitentiair beleid ? U zou er echt goed kunnen voor de dag mee komen… Blijven we kiezen voor oog om oog, tand om tand, voor straffen, of gaan we radicaal voor zorg ? Och ja, een gevangene mag niet stemmen ( kan niet stemmen ), dus quantité negligeable !

U heeft de afspraak met de toekomst gemist.. 

Ver, heel ver is dat. En inderdaad, ze is ook ver, heel ver te zoeken dezer dagen. De zon, de eerste 6 maanden van het jaar hebben we ze amper gezien. Het is er ook  een beetje aan te voelen. Iedereen praat erover : t’ is geen weer.. Maar geen weer bestaat niet. Het is zoals met het normaliseringsprincipe in de Belgische gevangenissen.
Het is er wel, maar ver te zoeken. Het is er in de hotelfuncties, zoals eten en drinken, sport, TV en andere basic behoeften, maar het is er niet in fundamentele behoeften, respect, waardering, sereniteit, rust en stilte…

Weet je, in hotels kent men classificaties, sterren genoemd. Er zijn een aantal wereldtoppers die 6 sterren behalen. Welnu, wij hebben één ster.. en het is niet eens de zon. En zonder vitamientjes kan niemand overleven. 

Vlak, vlak, en nog eens vlak !Hij leerde zijn volk koersen, Guido Gezelle, Stijn Streuvels, Jacques Brel, le plat pays. 

Och Babylonië, detentieschade, de zaak Alzheimer, ik geniet nog steeds van de machtige sprint van gisteren van Peter Sagan ( dag 2 ). 

Ik ben er wat van in verwarring op dag 3, de dag dat de noordenwind ons landinwaarts stuurde… nu moet ik opletten… de mensen kunnen niet meer volgen. Vive le vélo, op maandag 04 juli, 3e rit, maar 4e verslag. Morgen worden we weer nuchter, met verslag dag 4.
‘ t Velooke.

Je t’aime, moi non plus ! 

Usain Bolt op wielen. Zo zou je Peter Sagan kunnen omschrijven.. een mengsel van een zigeuner ( Gainsbourg ) en een toploper ( Usain Bolt ), geeft ons Keizer Peter.
Dit zijn de woorden die ik schreef tijdens de 2e rit van de ronde… en wie won ? ” Der Kaiser ” ! De beste. In tempo non suspecto dus, ik wist van geen enkele afspraak,Vmaar ik voelde het : Peter Sagan zou bewijzen dat hij in bloedvorm zit. Groene trui, gele trui, dagwinnaar trui, de sympathieke Peter trok ze allemaal aan op één podium. Morgen zal hij het warm hebben met die 3 truien. Morgen is ondertussen vandaag, maandag. 

Dag 3 van de ronde.
We verlaten Normandië, de fruits de mer, de Calvados streek bij uitstek, we trekken richting centrum Frankrijk, vandaag is het helemaal vlak. Opnieuw de dag voor de sprinters, of weet een eenzame einzelganger ons te verrassen ? 
U weet het al, voor mij is het nog één vraagteken. Nu België niet meer met het balletje speelt, is er gelukkig de koers. Weet je, de koers is van ons, en van Peter Bolt ( Usain Sagan ). Oei, wat een lapsus..

Op naar morgen… daar komen de cols ( collekens ).