Ik ben 2,5 jaar in den bak. En vrij veel zag ik het lessen-aanbod voor

gedetineerden. Meestal basispakketten, en dus viel ik nog al eens

uit de boot. Niet voldoende motivatie was de uitleg van de personen

die de intake’s afnamen ( ten minste zo stond het op het officieel

papier ). Maar eigenlijk diende je in mijn geval te lezen, geen nood

aan extra les, door het laag niveau van de lessen.

Maar het hield me vooral bezig dat, in die 2,5 jaar er wel telkens les-

sen Spaans worden aangeboden, maar nog nooit iets rond normen

en waarden, leefregels ( ja, misschien zelfs leefregels in den bak ).

Blijkbaar gaat men er van uit, dat iedereen dit goed kent.. maar in de

praktijk is niets minder waar.

Ik stimuleerde dit via pastoraal werk, maar ook daar geen oren naar..

schrik om te ” autoritair over te komen “.

Wat is er nu verdomd zo erg om een stukje te heropvoeden in den

bak ? Denk je dat het hier overloopt van de goede manieren . Een

goede dag zeggen , doen alle wandelaars in de bergen, maar hier

blijkt dit on-mo-ge-lijk !

Waar zijn we mee bezig ?

Ik voel me beschaamd nog te leven in deze maatschappij. Is herop-

voeden niet juist een taak van het straffen ?

Neen, het is belangrijk te kunnen vloeken in het Spaans.

Zijn we dagelijks allemaal zo druk bezig met overleven, met het in –

vullen van primaire taken, die levensnoodzakelijk zijn ?

Vast en zeker, en dit is normaal. Dit is noodzakelijk. Het leven is niet

gemakkelijk. Maar het gaat niet alleen om wat we doen ( of moeten

doen ) maar vooral ook over hoe we dat doen. We kunnen alles doen

als een zombie, op automatismen. Maar we kunnen dat ook doen

met wat peper en zout, met een opgewekte visie van zoveel moge-

lijk lief zijn voor elkaar, zodat het voor ons allemaal samen, het

leven wat aangenamer wordt.

Er zijn daar heel veel middelen voor. Van uitgaan, sport, amusement

tot het kweken van een eigen levens-attitude van bv. altijd lief om-

gaan met elkaar.

Steun ons ten volle in ons project Port to Hello.

Wij hebben U nodig.

Make aub. jour friends our friends.

Let them like us, and we will like you !

Onze woorden waren nog niet koud  ( zie ons art. Is Termont D.

schuldig ) of de TV- zender één kwam met een faktuur af van 28.000

euro, van Optima Bank, aan een fillière van de burgemeester, zomaar,

zonder uitleg.

De uitleg was  ” het is wat het is  “, en daar komt men dan zogezegd

mee weg. Wat denkt U ?

En nu nog straffer, het gat van de Optima Bank zal zo’n 115 miljoen

euro zijn, ofte 4.600 miljoen oude Belgische franken ( 4,6 miljard oude

franken ! ) dixit de curatoren, maar de belastingbetaler zal er niets van

voelen.

Wie gaat dat gat dan vullen ? Ja beste mensen, bij ieder faillissement

moet er ooit iemand de tekorten aanvullen. Meestal de banken, de

leveranciers enz.. en wie zijn zij dan wel ? Zijn zij geen belastingbe-

taler .. ?

Je weet wel, verliezen ( niet-betalingen bij faillissement bv. ) schrijf je

af op je bruto inkomen.. dat wil dat zeggen : dat je minder belastingen

gaat betalen. Wie is er dan de dupe ? Het slachtoffer is de belastingen

en wie zal die aanvullen … wij allemaal.

Santé mr. Picquer en mr. Termont.

Is mijn  ” ikje ” het beste !

Ik ben bang voor de toekomst, de onverschilligheid. De non-interesse

in het wij-verhaal. Ja, elke dag zijn er wel gebeurtenissen waar we ver-

ontwaardigd over zijn, maar het draagt niet verder dan dat. We draaien

de pagina’s om, en kijken al uit naar een volgend accident.

Ik kijk wat verontrustend naar die ‘brood en spelen’ mentaliteit, naar dat

na-apen van de glamour- en glitterwerled, de would-be profeten uit

kunst en cultuur, en dan spreken we nog niet over politiek.

Een wereld van gehaaide advocaten, waar geen enkele menselijke

warmte in opbloeit.

Ben ik gefrustreerd ? Eigenlijk wel. Maar het is niet allemaal negatief,

het zet me ook aan om de pen te blijven gebruiken, om aan te zetten

tot een ethisch reveil.

Het maakt me ziek, hoe mensen op internet elkaar afslachten met

woorden,  en bedriegen  ( afspraken niet nakomen). Is het dan echt

een teken van oud worden, vast te stellen dat het triestig gesteld is

met ” normen en waarden” in de opvoeding…

Ja, er is ook nog hoop, maar die stemmen laten zich zo weinig horen.

Misschien zijn er wel politici die ook zo denken, maar hun stem is

bijna niet te horen.

Volg ons via ons project  ” Marc Den Dodo “.

Wij willen boven alle politiek heen een signaal geven, samen met vele

anderen, dat het anders kan.. We zijn ervan overtuigd dat een meer-

derheid van de mensen dit wil.

Alleen moeten we samen datzelfde anders bepalen.

Een Humanistisch – Christen   ( lees apart artikel ).

Hoe durf je dat over jezelf te schrijven.

Ja, ik durf het aan, omdat de feiten me gelijk geven. Als je de onderwerpen

zou die allemaal aan bod kwamen op Port to Hell o, zal je onder meer le-

zen over ” Verplicht naar school vanaf 2 jaar “. Ondertussen heeft de

Vlaamse Regering dwingende regels ingevoerd ivm. het kindergeld, om

kinderen vanaf 2,5 jaar, naar school te sturen.

In Nederland woedt de discussie ten volle, en er is een parlementaire

meerderheid te vinden.

In mijn artikel  ” Artificiële intelligentie “, sprak Papoe over een super-

computer tegen criminaliteit. Weet je wat deze week de regering heeft

beslist ?

Een super-computer van 22 miljoen euro voor politioneel opsporingswerk.

Ook de zorg ivm. terminaal zieke patiënten kwam bij Papoe aan de orde..

wat is er in het nieuws ?

En dan is er Papoe zijn Feniksproject ivm. detentiebeleid in de 21-ste

eeuw, mijlen ver vooruit op wat de politiek denkt, maar geloof Papoe,

ooit komt het er van, en dan zal men schuddebollen.

Waarom hebben we zo lang gewacht ?

Waarom worden visionairen zo vaak aan de kant gezet …

Zie apart artikel.

We gaan je missen.

Elke dat is een beetje sterven. Maar als bijzondere mensen uit je leven

wegvallen is dit nog opvallender. Het is zonder tromgeroffel geschied,

zo maar plots in alle stilte. Een boegbeeld uit het Gentse Gevangenis  –

leven is plots gepromoveerd.

Proficiat ! Maar spijtig voor ons allemaal. Zelfs een gevangenisdirecteur

kan iets uitstralen dat ons allemaal treft. En ja hoor, deze knappe dame

had het wel in zich.

Dat van die aandacht voor ieder mens.
Ik noemde haar al eens oneerbiedig  ” de hotelmanager “, maar ze wist

dat ik van provoceren hou. Ze wou heel veel,  maar natuurlijk zat ze ook

in dat keurslijf. Het was altijd maar apotheker spelen, wikken en wegen.

Ik was verliefd op Mevr. Naessens en stuurde dan ook heel veel brieven,

we durven het woord ” stalken ” niet vernoemen… waar ze was wel over-

tuigd van mijn goede bedoelingen.

Spijtig dat er niet meer tijd was.

Mevr. Naessens, ik sta helemaal niet alleen met die gevoelens, allen

samen hielden we van U, omdat het ook wederzijds was, we danken U

voor alles, en we wensen U vooral veel goeds in Uw verdere leven

Wij gaan U echt missen….

Jordy net uit den bak.

De Blaarmeersen, de Nieuwe Wandeling, de dooze, wie kent er in

het Gentse die namen niet. Maar al te vaak staan ze ook voor schan-

dalige dingen die gebeuren, en dit nog altijd op van vandaag in onze

over-ontwikkelde maatschappij. Ja het is oneerbiedig wat ik doe,

mijn treintje aanhangen aan de miserie van een ander.

Maar ik ben zo emotioneel geworden door wat zich recent afspeelde in

het Gentse, de dood van een 19-jarige, door verhongering..

Wat me positief stemde is de open brief van een sociaal werker die

stelde : we hebben er allemaal fout aan.

Ook in den bak worden nog steeds levens kapot gemaakt, en we zijn

bezig met allerlei statistieken. Shame on us !

Ook in den bak sterven mensen van honger. Honger naar liefde van

ons allemaal. Waarom moet het altijd duren tot er erge feiten gebeu-

ren vooraleer we reageren ? En zeg niet, we weten van niets. Het is

maar hun verdiende loon.

Neen mensen, net als de die sociaal werker, zeg ik, we zijn allemaal

schuldig. En ja, we zijn bang geworden, uit schrik elkaar te kwetsen,

om te zeggen waar het op staat.

Stop die hypocrisie,  durf de zaken te stellen zoals ze zijn. Stop met U

nog weg te steken van :  geen tijd….

Elk van U  ( Ja, ook U lezer ) draagt verantwoordelijkheid. Waarom sta

je niet op ? Waarom kom je niet op straat ?… ja, dat is te zwaar… wel

verdorie, start dan minstens met onze blog viraal te make
Deze boodschap moet je koude rillingen doen krijgen.

Geen Jordy’s meer.

Laat al je facebook vrienden echte vrienden worden.

We like Us and You  !

Zeg echt niet : dat is de ver van mijn bed show ! Hoe meer ze elkaar

de kop inslaan, hoe beter, plaats voor anderen !

Neen, vergeet niet, morgen kan het plaats grijpen bij jou.

Ja, maar ik zoek dit niet. Vergeet niet, het zit wel dichter in een hoekje,

waar je het zelf niet verwacht. Verspreid altijd en overal de gedachte

van lief zijn voor elkaar.

Ontloop dit niet.

Stel jezelf niet voor op een ander. Begin vandaag nog met die houding.

Promoot onze werking, en van Port-to-hell-o, en nu ook van Marc De

Dodo. Vervoeg ons op onze forums, maar vooral, overtuig je familie

en vrienden dat engagement van lief zijn voor elkaar aan te gaan, en dit

door ons massaal te  ‘liken’.

Laat ons minstens samen bouwen aan het dodo verhaal, het verhaal van

jij en ik, evenwaardig.

Stop die gebroken neuzen actie !  Wij gaan voor een feestneus !

40 Jaar lang zat ik op het verkeerde spoor. Gans die lange periode in

mijn leven was ik bezig met de  ” struggle for life ” om te overleven,

Toen ik 50 werd, vertelde een goede vriend me : ‘ maak vooral, als je

ouder wordt dat je niet moet zeggen :’ ik heb de bal ernaast geklopt ‘.

Spijtig genoeg heeft hij gelijk gekregen.

Ik was bezig met 1001 dingen, beleefde enorm veel dingen ( om jaloers

op te zijn ) maar ik leefde niet. Ik leefde niet echt… Nu pas ben ik tot

dat besef gekomen.

Het is nooit te laat om te leren.

Nu spreken vele jonge 30-ers van een carrière switch, en plan B, maar ik

begin er nu pas aan. Laat, maar nooit te laat. Er is nog een half leven te

gaan. En ik wil vooral die energie  ( kennis ? ) die ik opgedaan heb, ten

dienste stellen om allen met een goed hart, en die zonder goed hart er

één te geven, want dat is mogelijk.

Ik wil niet langer alleen aan mezelf werken, maar dit zoveel mogelijk door-

geven aan anderen. Bewust maken dat het anders en beter kan.

Ben ik een profeet ? Ben ik beter dan U, begot niet ! Wat ik doe zit in ieder

van ons, maar we kiezen gemakkelijkheidshalve niet altijd het goede

spoor.

Misschien kan ik je wel overtuigen een andere trein te nemen.. ” the love

train “.

Post Traumatisch Stress Syndroom.

Prof. De Wachter, en vele anderen, vinden nazorg, opvang heel

belangrijk bij traumatische situaties. En laat ons eerlijk toegeven,

vechtpartijen enz.. zijn altijd een zwaar trauma, zowel voor de dader,

maar vooral ook voor het slachtoffer.

Het gaat over veel meer dan een gebroken neus. En ik waag me nu

even heel kort op het persoonlijke terrein. Ik ken slachtoffer M.

betrekkelijk goed, ik ga haar heel oneerbiedig wat vergelijken met

zuster directrice van de lagere school. Je weet wel, iemand die haar

kennis en ervaring steeds maximaal wil gebruiken om voor haar

leerlingen het beste te willen. Dat wil niet altijd zeggen dat die leer-

lingen dat ook zo zien, en soms komt er dan al eens een ongelukje.

Hier een gebroken neus. Maar wat als de neus hersteld is, wat ge-

beurt er met de psyche van M. ?

Kan zuster directrice nog gerust verder doen in haar overtuiging van

voorheen ?

Dat haar manier van werken de goede weg is ?

Hoe lastig moet dit mentaal voor haar zijn. Ook deze pijn moet verwerkt.

Deze onzekerheid van, was dit nu niet mijn fout, en hoe voorkom ik dat ?

Allemaal problemen die men een soort P.T.S.S. benoemd heeft.

Stress zal er zeker zijn.

Wie gaat er M. ondersteunen, begeleiden ?