MEVR. DE DIRECTRICE NAESSENS.

We gaan je missen.
Elke dat is een beetje sterven. Maar als bijzondere mensen uit je leven
wegvallen is dit nog opvallender. Het is zonder tromgeroffel geschied,
zo maar plots in alle stilte. Een boegbeeld uit het Gentse Gevangenis  –
leven is plots gepromoveerd.
Proficiat ! Maar spijtig voor ons allemaal. Zelfs een gevangenisdirecteur
kan iets uitstralen dat ons allemaal treft. En ja hoor, deze knappe dame
had het wel in zich.
Dat van die aandacht voor ieder mens.
Ik noemde haar al eens oneerbiedig  ” de hotelmanager “, maar ze wist
dat ik van provoceren hou. Ze wou heel veel,  maar natuurlijk zat ze ook
in dat keurslijf. Het was altijd maar apotheker spelen, wikken en wegen.
Ik was verliefd op Mevr. Naessens en stuurde dan ook heel veel brieven,
we durven het woord ” stalken ” niet vernoemen… waar ze was wel over-
tuigd van mijn goede bedoelingen.
Spijtig dat er niet meer tijd was.
Mevr. Naessens, ik sta helemaal niet alleen met die gevoelens, allen
samen hielden we van U, omdat het ook wederzijds was, we danken U
voor alles, en we wensen U vooral veel goeds in Uw verdere leven
Wij gaan U echt missen….
Advertisements