Bron: De Morgen, 21/11/2015, pag. 32-35

In de gevangenis sterven wekelijks onnodig mensen. Niemand merkt dit nog. Wie geeft er om de bajesklanten? “Eigen schuld, dikke bult” klinkt het meestal. “Laat ze maar stikken, ver weg in de vergeetput.” En dat is het ook echt wel. Een vergeetput. Middeleeuwse toestanden, maar vooral ‘onverantwoord’ anno 2015. Als redactie vinden wij het verontrustend en ongeoorloofd dat ook in de gevangenis mensen ‘ongewild’ sterven. Dit bijvoorbeeld door een staking. In de Verenigde Staten gebruikt men in dergelijke gevallen de term ‘collateral damage’. Het is verantwoord dat er doden vallen voor een hoger doel. En bovendien is dit meestal niet ‘gewild’. Het is een nevenverschijnsel van de ondernomen acties…

Onlangs waren niet de VS maar Wallonië the place to be. Twee doden als gevolg van een staking. ‘Dommage collatéral’, het hoger doel ‘recht op staken’ wordt gehaald: de doden zijn niet gewild. Maar ze zijn er wel. En wat er gebeurd in onze Belgische gevangenissen is niet te catalogeren onder collateral damage. Het ‘verantwoorde’ van de actie is niet aanwezig. Er is geen hoger doel, er is zelfs geen doel behalve de maatschappij ‘beschermen’ ?!! (.. op korte termijn en wat op langere?) De doden (door terging) zijn ook geen randverschijnsel. De kennis van het waarom maar vooral ook de kennis van de verbetering is wel aanwezig maar wordt niet gebruikt. Welke media durven het aan om deze etterende buil open te prikken? Laat u niet leiden door valse profeten die beweren dat de gevangenen al luxe genoeg hebben. Het zogenaamde zwembad in de gevangenis van Brugge bestaat niet!

De redactie

Allerbeste briefschrijfster Giulia,

Dit is een openbaring op het internet om je te bedanken. Ik bewonder je inzet voor het leven, jouw positieve energie. Het is bewonderingswaardig hoe jij de tijd en energie kunt opbrengen om gevangenen te ondersteunen in hun “moeilijke dagen” terwijl je eigen situatie veel erger is. Echt waar, hoed af! Woorden zijn ongepast. Alleen stilte, respect en stilstaan bij al dat bewonderenswaardige voldoen. Hoe je energie blijft geven ook al heb je er zelf niet veel over. Dank is hier op zijn plaats. Tonnen dank.. minder is niet passend.

Een gelukkige gevangene 

Er zijn heel wat mensen die een deeltje van hun tijd “opofferen” om te schrijven met gevangenen. Wij willen hen van ganser harte bedanken voor alle tijd en energie die ze hiervoor opbrengen. Het is ongelooflijk wat ze hiermee te weeg brengen. De gevangenen hebben op die manier een warm contact met de buitenwereld, kunnen hun verhaal vertellen, leren mensen kennen,.. Er ontstaat een  nieuwe band die betekenis geeft aan de vele lege lange dagen. Bedankt allemaal om te schrijven, te lezen én er te zijn voor ons!

De redactie

Vandaag, zondag 15 november is De Dag van de gevangen schrijver.
In BOZAR in Brussel organiseert PEN Vlaanderen twee activiteiten waarmee ze de aandacht vestigen op ontelbare schrijvers, journalisten en bloggers die gevangen zitten of bedreigd worden, omdat ze gebruik maakten van het recht op vrije meningsuiting. Er is o.a. een voorleesactie met een twintigtal schrijvers. De deelnemende Nederlandstalige schrijvers zijn Annelies Verbeke, Jeroen Theunissen, Saskia De Coster, Maarten Inghels en Fikry El Azzouzi. De Franstalige deelnemers zijn Caroline Lamarche, Kenan Görgün, Rose-Marie François, Mariane Slusny en Huguette de Broqueville. Gevluchte schrijvers die in België wonen, zullen ook participeren: Abduallah Maksour (Syrië), Alhadi Agabeldour (Soedan), Majid Matrood (Irak), Hazim Kamaledin (Irak), Zuher Aljobory (Irak), Nisma Alaklouk (Palestina) en Adnan Adil (Irak).

Meer informatie vind je via deze link: http://penvlaanderen.be/15112015-de-dag-van-de-gevangen-schrijver/

Het voorspelde is helaas gebeurd. Het is onmenselijk, de barbaarse afslachting in Parijs. Ik ben echt van mijn melk… weet niet hoe te reageren.. Ik denk maar aan enkele trefwoorden: “Allah, God, liefde, help ons nu!”

De redactie 

 Bron: Visie, Regio Gent, 13/11/15, pag 3