IK BEN WOEDEND EN VREES RESSENTIMENT. WANT JE HEBT GEEN AANDACHT.

Aandachtszoeker, wordt al eens vlug gezegd, wanneer iemand
zich te pas en te onpas laat horen. Ik kreeg dit woord ook al over
mijn hoofd. Maar niemand stelt zich de vraag !

 

WAAROM  IS  DE  GEVANGENE  ZO  BOOS ?

 

Allerlei, ook academische studies en verslagen van grote instan-
ties, vermelden dat er iets mis gaat met onze welvaartsstaat België;
en dan al zeker als het over onze gevangenissen gaat.

 

Laat het ons even over die woede hebben. Woede is een emotie,
waar men recht op heeft als mens. Meestal, en afhankelijk van de
persoon, wordt onze woede gecanaliseerd door onze ratio (denken).
Dit neemt echter niet weg, dat we geen recht hebben op dat gevoel,
als de feiten zich zo voordoen, dat ze de eerlijkheid, de waarheid,
oneer aandoen.

 

Nu, heel belangrijk voor mij is, wat doe ik met die woede, hoe vang
ik dat op ? Dat zal u niet onbekend zijn. Schrijven is mijn therapie.
Ik blijf schrijven, dus de vraag is inderdaad, waarom zijn en blijven
we woedend, en hoe lang kan dit duren, voordat woede zich omzet
in ressentiment, een woord dat zo moeilijk vertaalbaar is, maar
staat voor wrok.

 

Ik heb de sleutel voor dit alles. Lees weldra : ‘ empathie ‘, de sleutel
tot ‘.
Advertisements