WERKEN IN T’ GEVANG UIT DE OUDE DOOS.

Criminologen, psychologen, juristen, maken de dienst uit in onze
Belgische gevangenissen. Van hen zou je enige moderniteit ver-
wachten. Inzicht, in wat belangrijk is, tot re-integratie van de gede-
tineerden. Niets is minder waar op huidig ogenblik.

 

We hebben het al tientallen keren geschreven, wanneer we het
hebben over de sociale dynamiek binnen de muren. Evenzo wat
betreft de dynamische veiligheid, maar in deze titel wil ik het even
hebben over het aanbod aan werk.

 

Het soort van werk dat aangeboden wordt, is ver beneden alle
menswaardigheid. Er wordt veel geklaagd over bandwerk, maar
hier is het nog veel minder. Zonder nog te spreken over de onder-
maatse verloning. Echte slavenarbeid. Het ergste is het soort van
werk; men kan alleen voor tijdsinvulling zorgen, die geen enkele
meerwaarde te bieden heeft in de totale re-integratie, en dit in
een moderne maatschappij. Ik catalogeer het onder de noemer :
bezigheidstherapie.

 

En andermaal hoor ik achter mijn rug roepen : we hebben geen
budget. Neen, lieve dames en heren, jullie hebben geen lef. Lef
om echt voor jullie mensen op te komen, lef om toekomstgericht te
denken en uw minister onder druk te zetten. Ik durf dit ook wel
‘moed’ noemen. Moed om te durven out of the box van veiligheid
te denken. Moed om te durven gaan voor je idealen, die je als
student wel had. Moed om te durven kiezen voor mensen. Moed
om te durven tonen wie je als mens echt bent.

 

Moed om deel te nemen aan het Marc Dendodo verhaal, zie een
ander zo graag als jezelf.
Advertisements