DE ZAAK WESPHAEL – DEGOUTANT.

Het klinkt een beetje de  ‘ver van mijn bed show’, maar in het korte
verleden kenden we in Vlaanderen ook zo’n media circus rond de
zaak van de parachute moord.
Nu speelt het verhaal ( zo oneerbiedig durf ik het noemen ) zich af
in Wallonië, je weet wel dat andere deel van België. Ik zoek een
bombastisch woord, om het soort van verhaal en zijn verslaggeving
te omschrijven, maar geen enkel woord is passend. Sensatiezucht,
zou er een beetje naar ruiken, maar de geur is veel feller. Het is als
de geur die zich verspreidt bij het dansen op een rot, dood lichaam
van twee weken oud.
Inderdaad, dit is het wel, schokkend. Het gaat over een dode, je
weet wel, iemand die ooit een mens was.. Maar het juiste woord, of
de juiste omschrijving zal ook ik niet vinden. Degoutant !
De ganse zaak Wesphael is degoutant.
Van bij zijn arrestatie kon de vermoedelijke dader B.W. rekenen op
een steuncomité van invloedrijke, politieke vrienden, en zelfs gewezen
magistraten.
Uw dierbare schrijver Papoe, werd 9,5 jaar veroordeelt wegens zijn
strijd tegen “sociale dumping ” ( werk geven aan Vlamingen ipv. aan
Polen ). Niemand bekommerde zich over deze schrijnende, sociale
onrechten, en zelfs de rechters lieten Papoe na 2,5 jaar niet vrij met
enkelband omwille van zijn gezondheidstoestand.
Papoe was niet terminaal.
En Farid le Fou dan ? Daar al van gehoord ?
Ook dat is degoutant.
Advertisements