Wat zijn wij ellendelingen, de bakzitters, dat we zoveel last bezorgen aan onze verzorgers.  Het is inderdaad vandaag al de tiende dag dit jaar, dat er gestaakt wordt. NEEN dit is niet normaal, in geen enkel ander bedrijf, wordt er jaarlijks zoveel gestaakt. Ik besluit dit kan niet langer met sociale onrechtvaardigheid te maken hebben, maar alles met de werkomgeving, en ja dus met ons.

Hij stond deze morgen in mijn deurgat, de directeur, die ik anders nooit zie, helemaal verlaten van zijn werkers, omringd door een paar politieagenten, om zijn veiligheid.  En JA, hij stelde hetzelfde vast als ik, een zure zweetgeur. Het zal vijf dagen duren voor we een douche mogen nemen, en ja dus het stinkt, letterlijk en figuurlijk.

Hoe wil je als vakbond, omgaan met je klanten, hoe wil je respect afdwingen, hoe wil je dat de bejegening die zo vele bewakers toepassen, resultaat oplevert. Natuurlijk is staken maar een laatste noodkreet, als het niet anders kan. Maar tien maal per jaar, is geen laatste noodkreet, dit is een brug te ver. We zijn dankbaar, voor de directeur en de politie, maar we hebben zoveel spijt dat zoveel bejegening wegbrandt, door dat vieze woord ‘staking’.

Ja we zijn maar crapuul, maar we hebben ook een hart, en al zeker in deze kerstperiode, maar de fransen zeggen het zo mooi, trop est trop !

Met KOEN Geens wordt het anders, WIJ, gaan voor een ander penitentiair beleid. Ik zag het in vijf jaar tijd nog nooit zo erg. Een ervaringsdeskundige.