DEEL 40. IN HET HOOFD VAN… EUDAIMONIA OF ZELFMOORD.

De Griekse filosofen, stichters van onze moderne westerse demo-
cratie, hadden het er 2500 jaar terug al over. Eudaimonia ofte ‘ een
goed mens’ zijn, is de basis van gelukkig zijn. Ze gingen er dan ook
van uit, dat gelukkig zijn en eudaimonia, niet kon voor mensen die
alleen waren.

 

Mensen zijn groep ( sociale ) wezens, en langdurige afzondering
(solitair leven) is dan ook een status die geen aanleiding geeft tot
een goed mens zijn, minstens niet tot de kans er toe. We zouden
dit kunnen beschouwen als een schending van de mensenrechten.

 

Walter Van Steenbrugge had het er onlangs over in ‘De Afspraak’,
wanneer hij sprak over de situatie van gedetineerden in ons huidig
bestel. Hij omschreef het als volgt : je voelt je geen mens meer, ik
word er geweldig kwaad om. Het is een bron van talloze frustraties.

 

Hoe kan men spreken van re-integratie of re-socialisatie als men
de basis ertoe vermoord ? Dit zijn toestanden die sterk tegengesteld
zijn. We hoorden gisterenavond op het nieuws, dat een recente
studie van de universiteit Gent, uitwees, dat het bergaf gaat met de
gezondheid van onze gevangenen. Dat zelfs één op de vijf gedeti-
neerden, een zelfmoordpoging ondernam.

 

God, waar zijn we mee bezig ?
Advertisements