IK VERJAAR IN DEN BAK !!

Maandag 06.februari.2017

 

Vandaag dus, eet ik taart, met veel slagroom en drie kaarsjes erop.
Neen, het is niet mijn verjaardag, maar mijn ‘vrijheidsbenemingsdag’,
net drie jaar geleden al !
Ja, drie jaar.. kan je het geloven ? En er is nog meer groot nieuws,
bij leven en welzijn is het over zes maand gedaan !!

 

En dan ! Terug feest, ik zou het nog echt niet weten… Want hoe is
het met me.. nu, vandaag , na drie jaar.
De ervaring hier tot nu toe, was er een van heel vaak verwoestende
en blijvende kwetsuren.  Momenteel ligt in het gevangenisleven, nog
altijd de klemtoon op uitsluiting en veiligheid.
Bovendien hebben we te maken met een ‘staats-organisatie’, wat in
sé al inhoud dat ze vol mankementen zit. Onze vele blogverhalen
tot nu toe, waren daar een sprekend bewijs van.

 

De gevolgen van deze lange periode achter de tralies zijn nefast op
persoonlijk, familiaal en beroepshalve.. Wat dus binnen zes maand
van hier, in de voorbije drie jaar, niets op dat vlak van hulp voorzien
was. Het zal er niet op veranderen.

 

Toen ik de bak inging had ik nog een eigen zaak, zeven maand na-
dien was ze failliet ! En nu.
Zijn er nu nieuwe kansen ? Ja, ik heb er zelf haal hard aan gewerkt.
Maar zijn ze levensvatbaar buiten de muren… vier jaar weg uit een
snel evoluerende wereld, die bovenal een ‘cruel world’ is !

 

Zal het feest worden… in ieder geval  ‘ t zal een kleintje zijn.

IS KOEN GEENS EEN AFVALLIGE CHRISTEN ?

Deel 1  Eigen schuld, dikken bult !
Als er nu iets is wat het Christendom zeker claimt, dan is het mo-
raliteit en ethiek. Als er nu twee dingen zijn die met de voeten
getreden worden in onze Belgische justitie/gevangenissen, dan
zij het deze  !
Beiden worden niet alleen spiritueel benaderd, maar ook weten-
schappelijk. Dat er wetenschappelijke verklaringen te geven zijn
voor ons gedrag, is op verschillende vlakken bekend. Dat weten-
schap, door zijn kritische ingesteldheid, ook aan opvolging doet
van zijn acties, het opvolgen van resultaten, is niet zo bij Justitie.
Justitie straft, maar volgt niet op wat de resultaten zijn. En dit is
juist wat ik verwijt aan ons huidig rechtssysteem

 

We weten allemaal dat  ‘vrijheid van denken en handelen’  een
illusie is. Er stellen zich dan ook grote vraagtekens rond verant-
woordelijkheid bij delicten. Wij weten ook dat delictenplegers,
meestal uit sociaal zwakkere groepen komen, waar de meesten
door externe, en zelfs interne factoren beperkt zijn in hun keuzes.

 

Het huidige repressieve klimaat in strafrecht, houdt daar geen
rekening mee. Onze huidige politiek doet louter aan kiesgewin.
Deel 2 :  Onrendabelen.
De neo-liberale politiek doet net wat er in de jaren ’80 enorm werd
gepromoot, ten tijde van de eerste grote oliecrisis ( ’74 en verder).
De eigen verantwoordelijkheid van mensen voor hun welvaart en
welzijn sterk propageren.
Mensen hebben hun lot in eigen handen. In hoeverre kan dit klop-
pen met de wetenschap ( neurologie, erfelijkheidsleer enz.. ). Vele
studies bewijzen juist dat de capaciteiten van mensen juist bepaald
worden door erfelijke eigenschappen en invloeden uit de omgeving
tijdens de ontwikkeling. Bovendien stelt de huidige maatschappij
steeds meer hogere eisen aan ieder van ons.
De kwetsbaren worden letterlijk met de vinger gewezen voor hun
tekorten en fouten. Ten bewijze van de slechte wil van de minister is
dat hij, als ‘zogezegde Christen’, wel weet , dat deze categorie van
zwakkeren ( delictenplegers ) hulp en zorg nodig hebben, en dat
het basisprincipe van normalisatie een eerste stap is hierin. Deze
wet wordt, na 12 jaar, nog steeds niet toegepast.
De minister schreef me letterlijk, in maart 2016, ja, bijna één jaar
geleden : binnenkort stel ik wijzigingen voor aan  de (basiswet )
die de rechtspositie van gedetineerden betreft.
Binnenkort is relatief. Ge zult niet liegen zei Christus.
Deel 3 : de Transithuizen.
U heeft het vermoedelijk wel gelezen of gehoord in de media, Mi-
nister Geens is “de Huizen” genegen, en start met een proefproject.
Honderd plaatsen in Transithuizen, worden eerlang gerealiseerd,
en dit voor gedetineerden die in de laatste fase van hun detentie
zitten.
Natuurlijk een druppel op een hete plaat. Alvorens uitgevoerd, is
het idee al verdampt.  Natuurlijk is iedere stap vooruit, een goed
iets. En men zou kunnen juichen. maar hoeveel schade, alvorens
één verdere stap te zetten, zal er niet ontstaan bij de 15.000
andere gedetineerden.  Ja, vijftien duizend zijn het er momenteel,
en niet de cijfers van de regering geloven, want die hebben al be-
wezen dat ze niet goed kunnen tellen. Neen, we zijn maar een
beetje blij !
We zullen pas echt blij zijn, als de Minister een echte politieke
ommezwaai zal maken, niet alleen omdat hij een Christen mens
beweerd te zijn, en moraal en ethiek hoog in zijn agenda staan.
maar vooral ook omdat het wetenschappelijk bewezen is, dat het
huidig systeem niet goed bezig is, niet moreel, en niet ethische
verantwoord.
Dus neen, we zijn helemaal niet blij met deze heel trage stappen !
Zolang wij vaststellen dat uw systeem schade toebrengt aan men-
sen, bent u voor ons als Christen mens gebuisd. En niet alleen
als Christen, want die kennis is niet alleen het voorrecht van de
Christenen.

IK BEN GERADICALISEERD IN ‘ T GEVANG !

 

Is men bang van mij ?

 

Er is al veel over te doen de laatste dagen en maanden. Het radi-
caliseringsproces, en dan vooral in de gevangenissen. Maar er is
ook veel verwarring over de betekenis van het woord ‘ radicalise-
ren’, en/of  ‘ radicaal ‘ zijn.
In een bijdrage op onze blog Marc Dendodo op 6 november 2016,
onder de naam : Radicaal versus extremisme, die we voor de goede
orde hierna nog even uitprinten, brachten we onze stelling al.

 

Ikzelf ben geradicaliseerd in de boodschap van ‘ de dubbele liefde’,
zie een ander zo graag als jezelf ( volg het verhaal Marc Dendodo
op marcdendodo.wordpress.com.
Natuurlijk gaat het in onze dagdagelijkse discussies over Islam
radicalisering, en dit dan meestal door het schrikbeeld dat dit bij
ons oproept.

 

Maar net als altijd gaan we daar binnen de muren niet goed mee
om. Laat die mensen gerust hun radicale gedachtengoed, maar
ga ermee in discussie.
Geef hen gelijk dat ze radicaal zijn in hun keuzes. Maar leer hen
ook radicaal te zijn in alles, met name ook in respect. En dit wil
zeggen, dat ze best wel het recht hebben hun ideeën te hebben,
zelfs te verkondigen, maar dat ze niemand kunnen verplichten hen
te volgen ( extremisme ), of anderen pijn te bezorgen omwille van
hun gedachten.

 

Opnieuw gaat het hem over begeleiding, scholen, communicatie,
respect voor elkaar aankweken. Niet repressief zin, en hen vooral
niet afzonderen. Ook de communicatie naar de rest van de gevan-
genisgemeenschap is heel belangrijk, maar ook daar is het ander-
maal onder nul.

 

We zijn nog steeds bang van het ‘ besmettingsgevaar van gede-
tineerden onder elkaar ‘. Maar mensen, we zijn bang van onszelf.

 

Geef een toekomstperspectief aan iedereen, en je besmettings –
haard sterft uit !
Lees in dit verband ook het artikel ‘ straffer dan straf’ deel 1. We
zijn helemaal nog niet uitgepraat hierover.

 

RADICAAL  VERSUS  EXTREMISME
Sociaal radicaal  ( S.A.) is de basisidee achter onze beweging,
en ik geef het toe ‘ Radicaal ‘ klinkt wat hard, tot zelfs niet mooi, in
de oren van velen.
Maar onder onze vorm van radicaal zijn, verstaan wij eigenlijk :
” puur idealisme” , zo puur mogelijk. Als je voor iets wil gaan, waar
je in gelooft, en overtuigt bent dat het ok is, dan dien je daar vol-
uit voor te gaan. Maar op een democratische wijze.
Het is je recht om te proberen anderen te overtuigen van je mening,
met alle middelen, behalve geweld. Wanneer druk of geweld ont-
staan, kan men spreken van extremisme, en dat is niet te tolereren.
Radicaal zijn is juist goed zolang het maar geen extremisme wordt.
En dat is juist zo moeilijk om het onderscheid te maken. Omdat,
als men radicale ideeën heeft, men dikwijls tegen de gevestigde
waarden ingaat, en meestal aanvankelijk niet gevolgd wordt, wat
dan terug aanleiding geeft tot frustratie, en juist dan komt extremis-
me om de hoek kijken.
Wanneer wij voor Sociaal Radicaal kozen  ( S.R. ) hadden we die
redenen, we wisten dat radicaal provocerend klinkt, en dat is wel no-
dig om uw boodschap te laten horen.
We wisten ook dat radicalisme hoort bij idealen, wat dan weer heel
dicht bij de wereld van Thomas More – Utopia ligt.
Onze derde reden, waren de afkortingen S.R., afkomstig van de ge-
dragswetenschappers de Behavionisten , die met S ( Stimuli ) en
R ( reactie ) hun ganse theorie in kaart brachten.
We hopen dat deze tekst U wat meer inzicht kan brengen in onze
stelling.