MIJN ONGEWILDE VRIEND .

Sommige titels zie je goed zitten, en schrijf je gemakkelijk rond
de kern, een mooi verhaal. Deze hier is een moeilijke. Het gaat per-
soonlijk, over mensen, en dan nog over iemand die goed is voor
mij. Hoe gevaarlijk is dit niet, dat je woorden misschien gaan kwet-
sen ? En ondanks, wil ik het proberen.

 

Allereerst, mijn ‘ongewilde vriend’, je bent niet alleen, ik had hier
nog al voorbeelden, en ooit komen die ook op mijn auteurslijst.
Maar eerst ben jij aan de beurt. Sorry ! Grijs, kalend, een ernstige
glimlach, voornaam, gedienstig, vol goede wil, geletterd. En ook,
heel belangrijk hij kan luisteren, wat bij mij nodig is. Dit is een
greep uit de mand van kwaliteiten die ik hem toebedeel.
Ongewild heeft hij me al heel veel geholpen. ‘Ongewild’, omdat
bij hem alles spontaan is, niets is beredeneerd. Anderzijds, heeft
hij ook niet ‘gewild’ de keuze gemaakt mijn ‘ongewilde vriend’ te
zijn.
Alles is per toeval gekomen. En vooral, het is niet omdat hij mijn
‘ongewilde vriend’ is, ik überhaupt zijn vriend ben. Maar hoe noem
je iemand die op een levensbelangrijk moment, een lichtbaken is,
dat luisterend oor, dat met enkele juiste woorden, je terug die
prikkel geeft, om het goede spoor te nemen, zodat je uiteindelijk
niet op de trein der eeuwigheid terecht komt.
Wel ik noem hem ‘ een ongewilde vriend’.
Het is niet belangrijk wat ik voor hem ben, maar wel wat hij voor
mij betekent.

 

Omdat vriendschap, gewild of ongewild, in beide richtingen werkt,
een geven en nemen, voel ik me net zo beschaamd. Hier is het ik,
die neem. En ik wil dan ook openbaar verklaren, dat uw hulp me
gelukkig maakt. Ik hoop dat het u mag verblijden dit te weten. Dan
heb ik minstens iets teruggedaan, en vermindert de pijn van het
profiteren.
Advertisements