ZE IS MOOI, JONG, BLOND MET EEN PAARDENSTAART, MAAR ZE HAAT ME…

Ik kom haar bijna iedere dag tegen. En ja hoor, telkens richt ik mijn
vriendelijk blikkende ogen in haar richting, maar het lukt maar niet.
Starlings kijkt ze de andere kant op.
Waarom ? Zou ik niet weten..
Ik heb haar niets misdaan.
Ik wil alleen overkomen als een lieve bompa, met goede bedoelin-
gen. Het zit in mijn menselijke natuur, om steeds tegen iedereen,
goeie dag te zeggen.

 

Mijn ouders ( in de goeien ouden tijd ) vonden dit de minste vorm
van beleefdheid. En dat gaat me bezig houden. Waarom ?
Waarom kunnen mensen zo afstandelijk met elkaar omgaan ? De
wereld kan je alleen maar verbeteren, door te beginnen met jezelf,
en als je dan al pogingen wil doen, wordt het niet in dank afgeno-
men.

 

Was het mijn eigen dochter geweest, zou ik het haar eens goed
in haar hoofd inprenten. Maar, alhoewel ik er vier heb, en de
jongste amper 15 is, heb ik dat nooit hoeven te doen.
En dan is er dat beetje hoop dat steeds weer bovenkomt. De Kerst-
boom staat overal, het is de tijd van het jaar, nu zal het misschien
lukken…
Maar, nee hoor, niets is minder waar.. en ik kom er elke dag langs.

 

Misschien ga ik veranderen van den Aldi naar de Carrefour, het
schijnt dat de kassiersters daar vriendelijker zijn.
Advertisements