IS’ T DE SCHULD VAN DE VAKBONDEN ?

Dat is een moeilijke ! Vakbonden van het personeel dienen om de
belangen van hun leden te verdedigen. Nogal dikwijls gaat dit om
loon – en werkvoorwaarden, en terecht. Priester Daens en de Middel-
eeuwen zijn gelukkig al een tijdje achter ons… maar er is meer van-
daag den dag, dat ” werkvoorwaarden ” omvat.
Hierin zit zeker ook vervat dat je je moet goed voelen in je werk, de
jobvreugde. Maar hoe kan je jobvreugde hebben, als de job zwaarder
is dan je aankunt  ( zou moeten aankunnen ). Niemand zal me tegen-
spreken als ik zeg dat de eisen die gesteld worden aan een cipier, zeer
hoog zijn.
Men moet een halve psycholoog, verpleger, socioloog, maatschappelijk
werker zijn, om dergelijke druk aan te kunnen, en dan nog goed doen
in al die nooit aflatende veiligheidsregels.
Ook hier is het een kwestie van het ei of de kip eerst.
Meer verloning voor de verantwoordelijkheid, maar ook meer scholing,
ttz. kennis zijn een noodzaak. Ik begrijp de vakbonden, maar het één kan
niet zonder het andere. Meer loon, wat noodzakelijk is, kan niet zonder
meer scholing  ( budget ).
Maar laat ons in een tussenfase niet vergeten dat arbeidsvreugde ook een
loon is, en daar kunnen we zelf iets aan doen
Met arbeidsvreugde koop je geluk.
Ik durf hier geen definitief standpunt innemen, maar ik persoonlijk zou
gaan voor arbeidsvreugde en dat zou ook wel eens een breukje minder
kunnen geven.
Advertisements