VOEREN WE DE GASKAMERS IN VOOR ONZE OUDJES ?

Maanden geleden schreef ik er al over. Hoe ethisch verantwoord pakken
we de toekomst van ouderen/zwaar zieken aan. Ik sprak erover in het
kader van onze politieke beweging S.R. Durven we keuzes maken bij
einde ongeneeslijke ziekte / levensfases.
Een gerenommeerde Prof. aan de KUL bracht het gisteren op TV. Eén,
naar aanleiding van bepaalde wantoestanden in zorginstellingen. Een
prangend probleem.
Het zullen duidelijke keuzes moeten gemaakt worden in de toekomst,
zeker als we de regering blijven volgen die serieus wil besparen in de
Sociale Zekerheid.
Er is enige vorm van discussie mogelijk, maar niet over het levenseinde.
Dit dient heel klaar te zijn. Daar wordt niet aangekomen, want waar zal
men de grens leggen… zolang het maar Uw ouders niet zijn.
De enige vorm van discussie die toegelaten is, wie en hoe alles zal verder
vergoed worden. Net als zorg voor onze ouderen, is er ook een financieel
probleem voor zorg voor onze gevangenen. Twee zwakke groepen in de
maatschappij. Maar er is geen politieke moed ( project ), om voor beiden
een goede oplossing, ook financieel te vinden.
Het geld was nog nooit zo goedkoop, dan is het juist de tijd om te in-
vesteren, ( lenen ) in gezonde en noodzakelijke maatschappelijke pro-
jecten. Niet besparen, en nog eens besparen, gewoon als drogreden om
te besparen.
Neen, investeren, investeren… weliswaar met een goed functionerend
overheidsapparaat. Niet het aantal overheidsmedewerkers is belangrijk,
wel de kwaliteit en efficiëntie.
De burger wil best meer betalen ( taksen) als er kwaliteit geboden wordt.
En dat is nu niet zo.
We willen best betalen voor onze gevangenissen en onderlingenzorg,
maar garandeer ons resultaat. Kwaliteit.
Advertisements