Praten tegen jezelf 

Heeft U dat ook ? In discussie gaan met jezelf ? Hier worden we om 6 u gewekt. Vroeg of laat gaan slapen, week of week-end, de lawaai wekker staat hier altijd gelijk. En wat doe je dan.. de dag is nog zo lang, en meestal blijf ik na ontvangst van mijn pillen, nog een tijdje in bed. Maar slapen, dat gaat niet meer. En genieten ook niet echt.
Het is het moment om met mezelf te discussiëren, allerlei gedachten flitsen door mijn hoofd, en ik wil dan opstaan om alles te noteren, want ik vergeet zo vlug.. Zo bouw ik ganse verhalen op, ruzie ik soms wel echt met mezelf, maar de hersenen zijn wakker en willen presteren. Heeft U dat ook ? Of is dit typisch voorbehouden voor opgeslotenen ?

Vroeger werd ik wakker, stond ik op, en was een ganse dag druk bezig, en toen praatte ik niet tegen mezelf… nu is dit een soort hobby geworden.. een ontlading, een start van de dag. Ondertussen heb ik ook geleerd om pen en notitieboekje klaar te leggen, en dagelijks krabbel ik een aantal bladzijden vol. 

Het is, als het ware, een dagdagelijks gevecht dat zich voltrekt op papier. Ik schreef  al een boek vol, maar uiteindelijk heb ik misschien amper 10 % omgezet in echte teksten. En iedereen klaagt nu al over mijn volumineus geschrijf…
Zouden papegaaien ook in zichzelf praten ??

Advertisements