Bezoek in den bak: een ramp! 

Sociale contacten voor gedetineerde, iedere psycholoog heeft er de mond van vol, oh zo belangrijk voor een gedetineerde. Voor zijn mentale toestand, maar ook ter ondersteuning van zijn re-integratie. Wat is er nodig : schrijven, telefoneren, bezoek. Schrijven is beperkt tot maximum 20 brieven per week. Telefoneren tot 16 minuten per dag en bezoek 1 x per dag, maar onder welke omstandigheden.. Bezoekers worden zo hard aangepakt dat het precies is alsof zij de criminelen zijn.  22 verschillende personen bij mij op cel beklaagden zich allemaal over de onvriendelijke behandeling van hun familie.. Allemaal klaagden ze over de beperkte tijd van telefoneren, en vooral over de asociale prijzen om te kunnen bellen. Alleen over brieven klaag alleen ikzelf, omdat anderen blijkbaar die behoefte van schrijven niet hebben. Spijtig zou ik zeggen, maar daar klaag ik wel over. Ik heb al eens een artikeltje geschreven nopens de problemen die iemand had in een rolwagen… zie vroeger… maar daarmee is niet alles gezegd. Ik kan er, samen met de verhalen van alle collega’s een boekje over schrijven. Maar kortweg.. elke andere publieke instelling zoals administratie, stadsdiensten, ziekenhuizen en noem maar op, zouden zich dood schamen. Hier blijft men volharden in de boosheid, alsof het niemand iets kan schelen… Maar God ziet alles.

Advertisements