Brieven uit de gevangenis (blog)

MENSELIJKE GEDRAGINGEN REALISEREN INTERACTIE MET DE WERELD D E N B A K V O L STERREN

Ik ben geen psycholoog, maar verdiepte me wel even in wat het leven in de bak met je doet, en hoe mensen reageren, en zo hun gedrag aanpassen.  De eerste psychologen (wettenschappelijke) waren de behavioristen, deze gingen ervan uit dat stimuli (prikkels) aangeboren, of aangeleerd, of ervaren, het organisme er toe aanzetten een bepaalde respons te geven. Later ging men aanvullend over naar het feit dat alle handelingen (gedragingen) van ieder van ons in interactie staan met de wereld, en zo hun gevolgen hebben, NIET IN HET MINST BIJ ONS IN DE BAK, waar mensen zo wie zo al onder hoogspanning leven.  De wijze van reageren is sterk afhankelijk van ieder individu afzonderlijk. Maar er zijn algemeenheden te erkennen, die gelden als meest normaal of voorkomende. We schetsen een typisch voorbeeld.

Binnen de bak brengen een grote groep gestraften, in een strak georganiseerd  systeem, en onder direct gezag van een hiërarchie van machtsdrager, al hun tijd door, waarbij ze totaal in de onmogelijkheid zijn, iets van hun leven zelf te bepalen.  Ik verklaar me nader.  Alle personeel, op de directie na (en dat lijkt zeer eigenaardig),draagt stars end stripes.  Het uitwendig dragen van dit soort emblemen en rangordes, maakt de gevangenen totaal ondergeschikten (de gevoelservaring van een militair/politioneel systeem)  Er is verder niet alleen het gevoel van de gedetineerde, er is ook het verschijnsel, van de drager zelf. Met name naarmate hij meer sterren draagt, des te meer hij of zij zich ook gedraagt naar de kwantiteit ervan. Ook de kleur (zilver, goud) is sterk bepalend.. Alleen is er het ontbreken van de generaals, wat opvalt..   Scharen ze zich mogelijks bij het zorgend personeel ? (dat trouwens allemaal absoluut uitblinkt in het nihilisme, t.t.z.  ze dragen uit respect voor hun medemens, al zijn het gevangene, ostentatief geen uiterlijke kentekens)

En nu stel ik de vraag aan de psycholoog !  Hoe zijn de gevoelens (de reacties op de stimuli) van de gedetineerde, door zijn situatie van,   frustratie, stress, agressie, moedeloosheid.  Wat wil je verwachten van een mens, wanneer de stimuli niet positief zijn. Inderdaad de verkeerde reactie.

Er is maar één oplossing voor dit zwaar probleem, vervang alle huidig personeel, door opvoeders of sociale werkers. Schaf alle uiterlijke machtskentekens af, dit zou al een eerste heel belangrijke stap zijn, niet alleen voor de gedetineerde zelf, maar ook voor hem of haar, die zijn gouden ster in zijn hoofd heeft zitten… Wat helaas nog al te vaak gebeurd.

Mevrouw de hoofdverpleegster, waarom draag jij geen gouden ster, met een gouden streep eronder, waarom draag jij alleen een roze hartje.

 

Een deel uit het verhaal Van Marc Den Dodo en zus Leen

 

Advertisements

KOEN GEENS WERKT NOG MET SCALPEL IPV EEN LASER !!!!

Lieve lezers !

Dit is een noodkreet

Stel je voor dat  morgen hartchirurgie, hersen chirurgie, en ook andere, terug allemaal met de botte bijl zou gebeuren, i.p.v.  de moderne computer en laserinfrastructuur. Maggie de Block, minister van volksgezondheid, schaf alle budget af voor moderne technieken.  Het land is te klein.

Maar eigenlijk gebeurd ditzelfde binnen ons ministerie van justitie, ik kan niet spreken over de organisatie van onze gerechtshoven, maar ik lees ook hier, wat ik lees. Waar ik wel kan over spreken, is de strafuitvoering, meer in het bijzonder de gevangenissen. Sinds 2005, ja 13 jaar al, bestaat een wet (de basiswet) waarin wettelijk wordt vastgelegd, hoe straffen zal gebeuren, om te voldoen aan de door de wetgever gestelde eisen, aan het doel van een straf, met name, vergelding, rehabilitatie, afschrikking, onschadelijkmaking, herstel en compensatie.

Het idee is er, de wet is er, maar de uitvoering loopt ok zo mank.  De minister, hem persoonlijk verwijten we niets, weet wat er hem te doen staat. Maar de uitvoering is een drama, er is geen geld.  Ik zou het durven stellen, er is geen politieke wil. De chirurg trekt naar het oorlogsveld,met paard en kar, maar zonder wapens.

20.000.000.000  Euro, (twintig miljard euro) gaan onze nieuwe vliegtuigen  kosten…waanzinnig… om vrede te brengen, of om krijgertje te spelen.   Lieve lezer de keuze is aan u

GESTRAFTEN WORDEN MEER EN MEER VERGETEN DE VERGEETPUT VAN ONZE HUIDIGE BAK ANNO 2 0 1 8

Villa politica,

 

Deze week was er in het vragenuurtje van het parlement, een onderhoor van Koen Geens, minister van justitie, dit naar aanleiding van de ‘vrijgelaten gedetineerde’ die in Antwerpen een verpleegster van justitie vermoorde.

Een drietal parlementairen ondervroegen de minister, o.a. Carine Van Cauter, van open VLD. Opnieuw bleek de doortastendheid waarmee open VLD, de gestraften nog dieper in de put wil steken. Wetenschappers uit vele Europese landen, maar ook in België, zijn het er mee eens dat dit nu, geen ethisch verantwoorde oplossing is. Maar het is politiek interessant, de grote massa, oog om oog, tand om tand, na te lopen.  Heel recent schreven we nog een titel onder, ‘De KU Leuven geeft me gelijk’, dat handelde over een studie, ‘de gevangenisstraf-een reflectie’  Hieruit blijkt overduidelijk dat we in een zogezegd modern westers beschaafd land, België, niet zo goed bezig zijn met de uitvoering van de straffen. Gaat het om meer luxe, helemaal niet !  het gaat om meer ZORG. Mensen verbeteren tot genormaliseerde personen, die terug kunnen in de maatschappij.

Dat vraagt  ZORG  en  GELD    Ons  budget in België is niet eens 1/3 van het Europees gemiddelde.  Arme minister, ooit raken wij vrij, en wij zullen u niet vergeten. Wij blijven aankloppen

DE WERELD VERKLEINDE MIJN HOOFD WERD GROTER

Regelmatig werd mij de vraag gesteld. Wat doet het met u, zo alleen opgesloten zitten op een cel. Wel ik probeer al lang dit gevoel te omvatten, en ook te beschrijven.

Allereerst het ruimtegevoel. Ik heb zo de indruk dat mijn leven, mijn lichaam, mijn hoofd één geworden is met mijn cel. De wereld, het zijn is verkleind tot een ruimte van enkele kubieke meter. Enerzijds voelt het benauwend aan, maar anderzijds ook zo een gevoel van zekerheid. Alles is ‘minimalistisch’, ja zelfs nihilistisch, dat geeft zo zijn zekerheden, stabiliteit. Ik hou dan nog bovenaldien bovenop van orde en netheid.

Tweedes zijn de sociale contacten dermate beperkt, dat een mens noodgedwongen een andere uitweg zoekt. Voor de meesten is dat TV of slapen.  Ik heb me gestort in lees en studiewerk. Daardoor raakt mijn hoofd overvol. Mijn hoofd (en kennis) heeft de ruimte van mijn cel aangenomen, mede dat ik zo weinig over de opgedane stof kan communiceren. Ik verwerk alles in mezelf tot mijn eigen filosofie. Soms is het wel benauwend. Ik word als het ware overmand door een zekere flueheid… een sluimer van gedachten. Er komt zoveel binnen. Ik denk het soms als volgt, mijn cel is mijn wereld geworden, en mijn hoofd mijn cel. Soms maakt het me angstig als ik buitenkom. Kan ik de wereld, met al zijn prikkels, maar ook met al zijn domheden, nog wel aan ? Hoor ik nog wel thuis in dat geweld van leven. Waar zit ik dan met al mijn theorie. Hoe ik ook rationeel probeer te zijn, mijn gevoelens beheersen een groot deel van mijn handelen. Ook daarbuiten sluit ik me gemakkelijk af. Het zal ooit een enorme aanpassing worden !!!

K U Leuven, geeft me GROOT GELIJK !!

Uit een stilgezwegen studie van de katholieke universiteit Leuven, blijkt onder meer, wat ik al meer dan drie jaar schrijf. Ons huidig systeem van straffen, (onder meer de opsluiting in gevangenissen, zoals heden ten dage) heeft niet de gewenste effecten. De doelen die men ethisch mag verlangen van straffen, worden in de huidige manier van uitvoeren geenzins gerealiseerd.  Wel integendeel, we veroorzaken door ons huidig gevangenissysteem alleen maar meer schade. En welk mens heeft het recht extra leed (schade) toe te brengen aan een ander mens. We zijn allemaal fout, door het enerzijds toe te laten, en anderzijds niets te ondernemen.

De gevangenen zitten netjes opgesloten achter tralies, en we vergeten als maatschappij alles, het is niet langer onze zorg !

We raden al onze lezers, het verrijkende document te lezen, dat de titel meekreeg, ‘de gevangenisstraf een reflectie.

Het document werd binnen het parlement besproken, en welgeteld één volksvertegenwoordiger, had een vraag erbij. Oh, wat een enthousiasme !!, het betrof Mevr. Annick Lambrecht van de sp.a, van de oppositie natuurlijk. Al de rest zat erbij te slapen. Nu op gevangenisbeleid, gaat men gemakkelijkheidshalve  voor de status quo. Wie durft er trouwens een ‘eerlijk, maar ethisch verantwoorde gevangenisstraf’ uitwerken. Oh arme minister en zijn trawanten.

 

Waar zit ‘groen links’, ‘groen rechts’, waar zijn de ‘christendemocraten’ ???

Waar is de bisschop, de Paus ?

GEEN GELD VOOR ETEN VOOR GEVANGENEN !! WEL VOOR BOMMEN

Was ik Koen Geens, een Christen democraat, ik zou schaamte voelen, neen veel erger, ik durfde mij niet meer vertonen in het openbaar. Christus zou hem met de roede uit de tempel, zijn kabinet, jagen. De nieuwste besparingen zijn van dien aard in het gevangeniswezen, dat er zelfs ‘geen voldoende normaal voedsel’ meer is. Ik ben persoonlijk geen klager, maar het is een echte schande, laat me dan nog niet spreken over ‘gezonde voeding’, voldoende fruit, yoghurt etc… Maar wij Belgen spenderen nog altijd miljoenen aan bommen internationaal… zijn wij geen land die gaan voor vrede, en zorg voor ‘al zijn burgers’  Hoe humaan is ‘bommen’ werpen op onschuldigen.

Maar voor die situaties in het gevangeniswezen, is geen VTM of Eén te zien. Het zijn maar ‘lepra lijders’ Stop ze diep weg, en laat ze ons zo vlug mogelijk vergeten. Gemakzuchtig als we allemaal zijn.  Je broer, je zus, je kind, het is maar crapuul, ze hebben honger net als in Afrika, en als familie, mag je naast de schande nog eens gaan opdraven om hen te voeden, en of financieel bij te springen, zodat ze niet omkomen van tekorten.

En waar zit de bisschop, geld inzamelen voor een nieuw kunstwerk !

Sprak Christus niet, ‘gij zult de gevangenen bevrijden’

Ik schrijf, gevangenissen a la 2018, zijn nog altijd een schande als straf, voor een maatschappij die zich ethisch als goed wil profileren.

Een ‘praktijkdeskundige’

R O O M WITH A VIEUW

U kent ze wel, die romantische Hollywoods films. Sleepless in Seattle, Message in a bottle, Julia Roberts, Meg Ryan..

Wij hebben het fantastische voordeel dit allemaal vanop de eerste rij mee te maken. Wij hebben onze eigen Room, with a view. De view is wat beperkt, en altijd hetzelfde, maar het is inbegrepen in de prijs. Ook de Julia Roberts, en de Meg Ryans lopen hier gratis rond,alleen hebben ze een andere familienaam, en een ander maatje, but who cares ?

Ik voel me soms wel als een voyeur, dit allemaal vanop de eerste rij te mogen meemaken. Den bak, zoals hij is, in het echt. Wie kan deze unieke ervaring vertellen, wie heeft  het meegemaakt ?Niet van horen zeggen maar van zelf aanvoelen. Wat een fantastisch voordeel. Wie zou daar geen moordje voor begaan… zoals een vlieg dood meppen…

Ja, wie wil dit wel ?  Maar wilt u dit wel ? Iemand, eerstens doen wat hij gedaan heeft, en op de tweede plaats hier alles meemaken wat de Meg’s en Julia’s brengen. Op het eerste hoor ik al reageren: ja maar, ze konden andere keuzes maken. Konden ze dat dan wel ? En op het tweede, diezelfde antwoorden, ze weten het op voorhand, dus ze hebben het zelf gezocht. Wie zijn gat verbrand moet op de blaren zitten ! Is dit wel zo ?  Is er al iemand beter geworden van op de blaren te zitten ?  En de verbrande ! en diegene die het hem wenst !

ZAADJES WAANZIN !!!

Ferdinand Tierentyn, Gentse mosterd, wie kent het niet ? Wel wat straf maar lekker.  Maar waar haalt Ferdinand de mosterdzaadjes ? De eeuwige vraag. Ik heb ze me al vaak gesteld,en ik ben ook al dikwijls, met nieuwe waanzinnige ideeën voor de dag gekomen. Maar, ik ben een strever, en wil die ideeën ook omzetten tot draaiende acties.

Ik heb mijn ideeën dan ook omgevormd tot ‘zaadjes waanzin’, naar het voorbeeld van de mosterd. Want inderdaad, wat ik doe o.a, via mijn blogs, is mosterdzaadjes planten bij jullie allemaal. Pogen nieuwe ideeën, soms lijken ze waanzinnig, ingang te doen vinden.

Tja, ze zijn op zichzelf als waanzinnig te beschouwen, maar zijn het niet, in het geheel. Ze zijn de expressie van een dieper gevoel. Een gevoel dat als verlangen naar verandering kan omschreven worden. Alles draait daarrond.

Wat nu in  de B-detentiehuizen  plaats grijpt kan niet werken. En je kan het zo waanzinnig niet bedenken, maar alle nieuwe ideeën zijn welkom. Ik heb er recent nog eentje bijgemaakt, ‘intimiteitsdokter’, is er zo een. Maar lees dit alvast in een volgend artikel. Het doel van de titel is je wakker schudden, rond de ziekte huidhonger, een modern maatschappelijk fenomeen.

Heb je ondertussen prachtige voorstellen rond detentie, schrijf ons de waanzinnigste voorstellen, wij nemen ze op, of gebruiken ze als basismateriaal. Altijd welkom, met uw zaadjes waanzin.

 

 

 

GEVANGENISSEN ROEPEN ALLEEN H A A T OP !

Aan de heer Minister van Justitie

Aan de heer H. Meurisse, adm. hoofd penitentiaire instellingen

Aan alle gevangenisdirecteurs,

Aan alle politici

 

Hoe ethisch verantwoord is ons huidig strafsysteem in België, wanneer men de huidige strafuitvoering in praktijk bekijkt.

Is straffen, en de uitvoering ervan, met de kennis van vandaag nog moreel te verantwoorden. Of is het louter een probleem van budget !

Wanneer er iets gebeurd (laat zeggen een delict) dan ontstaan er allerlei soorten emoties bij de mensen, de ganse schaal van gevoelens komt voorbij, en bij slachtoffers, en bij delict plegers, en bij de ganse maatschappij.  Een van de gekendste fenomenen die voorkomen is boosheid, die dikwijls overgaat in haat. Het is nog altijd  in die achtergrond dat ons denkpatroon zich situeert om mensen te straffen, en ook de uitvoering van het huidig strafsysteem komt meestal zo over.  Alhoewel bejegening van iedereen (personeel en gedetineerden) hoog in het vaandel staat van de minister, is de praktijk dikwijls anders, tot spijt van het resultaat.  We kunnen in België nog altijd geen mooie cijfers voorleggen wat het aantal gedetineerden (delicten) aantal hervallen (recidive) , en de gemiddelden t o v de Scandinavische landen enz…

Meer en meer kan men de vraag gaan stellen, is ons huidig strafsysteem, en vooral de uitvoering ervan nog wel goed bezig. Moeten we naast preventie (voorkoming delicten) niet veel meer inzetten op echte zorg, i p v mensen hun waarde af te nemen ? Is het moreel te verantwoorden dat via ons huidig systeem, alleen maar meer haat ontstaat ? En het slachtoffer, en de delict pleger, en de maatschappij geraken niet tevreden in de afhandeling van een delict, waardoor de roep naar steeds meer en zwaarder straffen naar boven komt.

Maar meer straffen zoals nu is niet de oplossing, wel anders straffen. Heropvoeden, responsabiliseren, fysieke en mentale zorgverlening zijn de sleutels voor een modern detentiebeleid. En voor het systeem zelf, zou een efficiënte opvolging ook niet slecht zijn.

BEDANKT VOOR DIE BLOEMEN

Maarten, een frêle penitentiair ambtenaar, P A zoals men schrijft, en soms vertaalt in penitentiair ambetanterik. Maar niets is minder waar. Maarten is niet alleen freel, maar vooral zoals wij in West-Vlaanderen zeggen, fraai. Een mens die weet wat het woord ‘bejegenen’ echt wil zeggen.  Deze week toen ik binnenkwam was hij van dienst, en zoals altijd met hem verliep alles vlot, correct en vriendelijk. Ik bedankte hem. Niet nodig was zijn reactie, ‘t is mijn werk. Zomaar spontaan rolde het er uit. Ja en neen, ja het maakt deel uit van zijn werk, maar die bedankt was niet voor het werk, maar wel voor de wijze waarop.Dus ja dan ben ik overtuigd dat de bloemen erbij horen. Weet je hetzelfde kan je terug vinden in het verkeer. Je weet wel, iemand voor laten, iemand laten, jij van links over steken, terwijl er een lange file na hem staat te wachten, en jij ook in een ganse rij staat, je laat hem door, en jij verliest niets. De meeste mensen zien dat niet, als ze maar één auto dichter staan. En dan heb je die persoon die je doorliet, die je een bedankje toeknikt. Zo deugddoend voor beiden. Maar er zijn er ook zovelen die je lompweg vergeten. Dat juist nu is een voorbeeld van de wereld verbeteren. Beginnen met jezelf met kleine dingen.  En daarin speelt ‘bedankt’ een grote rol. Bedankt Maarten, bedankt Barbara, en bedankt allen die men terug zoveel geholpen hebben. Die bedankt is niet alleen welgemeend, maar vooral ook passend, omdat jullie het waard zijn. Z.C Rosie (zorgcentrum Rosie) 01 Maart 18